మహీ ఆల్బమ్ (ప్రేరితులు THE INDUCED — కథ 7)

మహీ ఆల్బమ్
(ప్రేరితులు THE INDUCED — కథ 7)

కొన్ని రహస్యాలు పాపాలు కావు.
కొన్ని రహస్యాలు బలహీనతలు కూడా కావు.
కొన్ని రహస్యాలు ఒక మనిషి ఒంటరిగా మోసిన ప్రేమకు దాచిన సాక్ష్యాలు.

రతీష్ ఆ విషయం ఇరవై ఒక్క సంవత్సరాల వయసులో తెలుసుకున్నాడు.

ఆ రోజు అతనికి తన సర్టిఫికెట్ల ఫైల్ కావాలి. ఇంట్లో పాత అల్మైరా ఉంది. నలుపు రంగు ఇనుప అల్మైరా. దాని తాళం ఎప్పుడూ డ్రాయర్‌లోనే ఉంటుంది. కానీ అందులోని వస్తువులను ఎవరూ తరచూ చూడరు. పాత ఫైళ్లు, పాత పుస్తకాలు, అమ్మ ఫోటోలు, కొంత పనికిరాని కాగితాలు—అంతే.

రతీష్ అల్మైరా తలుపు తెరిచి లోపలికి చేయి చాపాడు. ఫైల్ వెతుకుతుండగా అట్టడుగున ఒక పాత ఆల్బమ్ కనిపించింది.

ఆల్బమ్ ఎప్పటినుంచో అక్కడే ఉంది. కానీ ఇంతవరకు దాన్ని చూడాలనిపించలేదు. ఆ రోజు మాత్రం తెలియని కుతూహలం కలిగింది. ఫైల్ పక్కన పెట్టి ఆల్బమ్ బయటికి తీశాడు.

పై కవర్ కొంచెం మసకబారింది. మూలలు కొద్దిగా వంగిపోయాయి. అతను నెమ్మదిగా మొదటి పేజీ తిప్పాడు.

మొదటి ఫోటో చూసి అతని వేళ్లు ఆగిపోయాయి.

అది తన తండ్రి ఫోటో.

కానీ సాధారణ ఫోటో కాదు.
మహీధర్ స్త్రీ వేషంలో ఉన్నాడు.

రతీష్ గుండెలో ఒక్కసారిగా ఒక విచిత్రమైన శబ్దం పుట్టింది. భయం కాదు. అసహ్యం కాదు. ఆశ్చర్యం. అయోమయం.

రెండో ఫోటో. మూడో ఫోటో. నాలుగో ఫోటో.

అన్నీ తన తండ్రి ఫోటోలే. చీరల్లో, సల్వార్లలో, లంగా జాకెట్లలో. కొన్నింటిలో జడ. కొన్నింటిలో మల్లెపూలు. కొన్నింటిలో గాజులు. కొన్నింటిలో బొట్టు.

కానీ ఎక్కడా అతిశయోక్తి లేదు. ఎక్కడా అసభ్యత లేదు. ఎక్కడా విచిత్రంగా నవ్వించాలన్న ప్రయత్నం లేదు. ఆ ఫోటోలలో ఉన్నది ఒక సాధారణ మధ్యతరగతి మహిళలా కనిపించే మృదువైన రూపం.

ఒక పేజీ మూలలో చేతిరాతలో ఉంది—

“మహీ — 2004 నుండి 2006 మధ్యలో.”

మహీ.

తన తండ్రి పేరు మహీధర్. తానే తనకు పెట్టుకున్న పేరు మహీ అయి ఉండాలి.

రతీష్ చాలాసేపు ఆ పదం చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

2004.

అది తాను పుట్టిన సంవత్సరం.

అతను ఆల్బమ్ మూసేయాలనుకున్నాడు. కానీ చేయలేకపోయాడు. మళ్లీ తెరిచాడు. ప్రతి ఫోటోను జాగ్రత్తగా చూశాడు. తన తండ్రి ముఖంలో అప్పుడు ఒక విచిత్రమైన ప్రశాంతత ఉంది. ఇప్పుడు ఉన్న మహీధర్‌లో కనిపించని ఒక మృదుత్వం అక్కడ కనిపించింది.

మహీధర్ సింగిల్ పేరెంట్. రతీష్ తల్లి సుమతి అతను పుట్టిన కొద్ది నెలలకే చనిపోయింది. ఆ తర్వాత తండ్రే అన్నీ. తండ్రే అమ్మ. తండ్రే వంట. తండ్రే మందులు. తండ్రే చదువు. తండ్రే పండుగలు.

కానీ ఈ ఆల్బమ్ చూసిన తర్వాత రతీష్ మనసులో ఒక ప్రశ్న పెరిగింది—

“నాన్నకు ఈ రూపం ఎందుకు కావాల్సి వచ్చింది?”

మొదటి రోజు అతను ఆల్బమ్ తిరిగి పెట్టేశాడు.
రెండో రోజు మళ్లీ తీసి చూశాడు.
మూడో రోజు రాత్రి దాన్ని తన గదిలోకి తీసుకెళ్లాడు.

ఆ ఫోటోలు అతనిలో కుతూహలం పెంచాయి. తండ్రి ముఖంలో కనిపించిన ఆ మృదుత్వం తనలో కూడా ఉందా? తండ్రి వేసుకున్న ఆ రూపం తనకు ఎలా అనిపిస్తుందో? తానే ఒకసారి ప్రయత్నిస్తే?

తండ్రి ఆ రోజుల్లో ఊర్లో లేడు. ఒక వ్యాపార పనితో బయటికి వెళ్లాడు. ఇల్లు ఖాళీ. రతీష్ మనసులోని సంకోచం ఆ ఖాళీలో పెరిగింది.

“ఒక్కసారి ప్రయత్నిస్తాను,” అనుకున్నాడు.

తరువాతి రోజు బయటికి వెళ్లి కొంతమంది చూడని చిన్న షాపుల్లో నుంచి ఒక డజను దుస్తులు తెచ్చుకున్నాడు. చుడీదార్లు. లాంగ్ ఫ్రాక్స్. లంగా జాకెట్. కొద్దిగా మేకప్ సామగ్రి. బొట్లు. గాజులు. (ఇంకా ఉంది)