“అన్నయ్యా!” అంది. “ముప్పై సంవత్సరాలైంది. సుమతి బ్రతికి ఉండగా చూసాను. బేబీ పుట్టిన ఆరు నెలలకు సుమతి చనిపోయిందని తెలిసింది. కానీ ఇంతవరకూ బిడ్డను చూడటానికి వెసులుబాటు కలగలేదు.”
ఆమె రతి దగ్గరకు వచ్చి చెంప తాకింది.
“ఎంత అందంగా పెంచావన్నయ్యా! అచ్చం సుమతి కళ్ళు.”
రతి గుండె లోపల దడదడలాడింది. కానీ కాఫీ గురించి గుర్తు చేసుకుని వంటగదికి వెళ్లింది.
మహీధర్ చిన్నప్పటి నుంచే రతీష్‌కి ఇంటిపనులు నేర్పాడు. కాఫీ పెట్టడం, ఉప్మా చేయడం, చారు పెట్టడం, అతిథులకు వడ్డించడం—ఇవి అతనికి కష్టమేమీ కాదు. కానీ ఆ రోజు ప్రతి పని “రతి”గా చేయాల్సి రావడం మాత్రం అతనికి కొత్త.
కాఫీ తీసుకొచ్చి వడ్డించగానే గీత అత్త మరింత మురిసిపోయింది.
“రతిని నా కోడలుగా చేసుకుంటాను అన్నయ్యా,” అంది నవ్వుతూ.
రతి చేతిలో ఉన్న కప్పు దాదాపు జారిపోయింది.
మహీధర్ మాత్రం చిరునవ్వుతోనే ఉన్నాడు.
“అలాగే గీత. తప్పకుండా. మనం ఆలోచిద్దాం.”
గీత కొడుకు సంతోష్ రతిని పై నుంచి కిందవరకు ఒకసారి చూసాడు. అతని చూపులో విదేశీ స్వేచ్ఛ, యువకుడి చలాకీతనం, కొంచెం ఆకర్షణ కలిశాయి.
“ఐ లైక్ రతి, మమ్మీ,” అన్నాడు.
రతికి ముఖం మండిపోయింది.
ఆ కుటుంబం ఒక వారం రోజులు ఉండాల్సి ఉంది. ఆ వారం రతీష్‌కి వెనక్కి వెళ్లే అవకాశం రాలేదు. తండ్రి ఒక్కసారి కూడా ప్రత్యేకంగా మాట్లాడలేదు. గీత అత్త ఎప్పుడూ రతిని దగ్గర పెట్టుకుంది. “కాఫీ పెట్టవే,” “పూలు తీసుకురా,” “నా సారీ మడవడంలో సహాయం చెయ్యి,” “సంతోష్‌కి బ్రేక్‌ఫాస్ట్ పెట్టు” అంటూ ఆప్యాయంగా పిలిచింది.
సంతోష్ మాత్రం రతితో ఎక్కువగా మాట్లాడడం మొదలుపెట్టాడు.
“నీకు ఇండియా బోర్ కొట్టదా?”
“నీకు డ్రైవింగ్ వచ్చా?”
“నువ్వు యుయస్ రావాలనుకుంటావా?”
“నీవు నవ్వితే cute గా ఉంటావు.”
రతికి భరించలేని సంకోచం. తాను నిజంగా రతి కాదని చెప్పాలనిపించింది. కానీ ఆ మాట చెప్పగానే ఏమవుతుందో తెలియదు. తండ్రి ఎందుకు ఇలా కొనసాగిస్తున్నాడో అర్థం కాదు. అత్త కుటుంబం ముందు అవమానం అవుతుందేమో భయం.
ఆ వారం అతను నటించాల్సి వచ్చింది. కానీ ఆ నటనలో అతనికి ఒక కొత్త అసౌకర్యం అర్థమైంది. బయటికి ఎవరైనా స్త్రీగా చూస్తే అది కేవలం దుస్తుల ఆట కాదు. వాళ్ల చూపులు, వారి అంచనాలు, వారి మాటల్లోని స్వాధీనత—వాటిని మోయడం వేరే విషయం.
రతి రూపం అతని ఆసక్తిని మేల్కొలిపింది.
కాని రతిగా జీవించడం అతనికి ఒత్తిడిగా అనిపించింది.
గీత కుటుంబం వెళ్ళిన రోజు అతను పెద్దగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. వారు వెళ్ళగానే రతీష్ తన గదిలోకి వెళ్లి దుస్తులు మార్చుకుని రావాలనుకున్నాడు. కానీ తండ్రి హాల్లోనే పిలిచాడు.
“రతి…”
రతీష్ ఆగిపోయాడు.
“నాన్నా…” అన్నాడు.
మహీధర్ అతని ముఖం చూశాడు. ఆ చూపులో కోపం లేదు. విచారణ లేదు. చాలా కాలం దాచిన అలసట మాత్రమే ఉంది.
రతీష్ తలదించుకున్నాడు.
“సారీ నాన్న,” అన్నాడు.
మహీధర్ మెల్లగా అడిగాడు—
“ఎందుకే తల్లి?”
ఆ మాట రతీష్‌ని మరింత కుదిపేసింది.
“నేను… మీ ఆల్బమ్ చూశాను. ఆసక్తితో… నేను కూడా ప్రయత్నించాను. తప్పు చేశాను.”
మహీధర్ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. తర్వాత కూర్చోమని సంకేతం చేశాడు.
“నేను రాగానే నిన్ను చూశాను,” అన్నాడు. “నీకు ఈ కోరిక ఎంతకాలం నుంచి ఉందో నాకు తెలియదు. నిన్ను వెంటనే మందలిస్తే నువ్వు భయపడతావు. పైగా నాతో పాటు గీత వాళ్ళు వచ్చారు. అందుకే నేను నిన్ను రతిగానే పిలిచాను.”
రతీష్ ఆశ్చర్యంగా తండ్రి వైపు చూశాడు.
“తర్వాత నీ టేబుల్ మీద నా ఆల్బమ్ చూశాను. అప్పుడు అర్థమైంది.”
మహీధర్ లోపలికి వెళ్లి ఇంకో ఆల్బమ్ తీసుకొచ్చాడు. పాతది. కానీ మొదటి ఆల్బమ్ కంటే మరింత జాగ్రత్తగా కప్పి పెట్టినట్టుంది.
“నువ్వు ఇది చూడలేదు,” అన్నాడు.
రతీష్ చేతులు వణికాయి. ఆల్బమ్ తీసుకున్నాడు. మొదటి పేజీ తిప్పాడు.
అక్కడ మహీ ఉన్నాడు. కానీ ఈసారి ఒంటరిగా కాదు. ఒక చిన్న బిడ్డను ఒడిలో పెట్టుకున్నాడు. మరొక ఫోటోలో నైటీ వేసుకుని బిడ్డను కాళ్ల మీద పెట్టుకుని స్నానం చేయిస్తున్నాడు. ఇంకొక ఫోటోలో చిన్న బిడ్డను హత్తుకుని నిద్రపుచ్చుతున్నాడు. ఇంకొక ఫోటోలో పాలు పట్టించే సాధనాల సహాయంతో బిడ్డను శాంతింపజేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్టున్నాడు. (ఇంకాఉంది)
Discussion (2)
Very cute story akka
థాంక్స్ చెల్లి మీకు