అమెరికా లో నా పయనమెటు?

అధ్యాయం 3: అనురాగ వరం & ప్రణయ పరిమళం
రాత్రి భోజనం ముగిసిన తర్వాత, కృష్ణ నెమ్మదిగా రాధా వైపు అడుగులు వేసింది. ఆమె కళ్ళలో చిలిపి శృంగారం కనిపిస్తోంది.
అది గమనించిన రాధా ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుతూ, తన పట్టు ఓణిని గుండెలపై గట్టిగా కప్పుకుని, ఒక అచ్చమైన పల్లెటూరి పడుచులా నటిస్తూ—"చూడు కృష్ణ... ముద్దులు, కౌగిళ్ళు వరకు ఓకే! మిగతా శోభనం విందులన్నీ పెళ్ళి తర్వాతే! నా శీల రక్షణ నాకు చాలా ముఖ్యం సుమా!" అన్నాడు అమాయకపు నవ్వుతో.
కృష్ణ బిగ్గరగా నవ్వేసి, "ఓకే మేడమ్! మీ ఆజ్ఞ పశిరసావహిస్తాను," అంటూ రాధాను గట్టిగా కౌగిలించుకుని, పెదవులపై ఒక లోతైన మధురమైన ముద్దు పెట్టి, "గుడ్ నైట్ పెళ్ళామా!" అని తన బెడ్‌రూమ్‌కి వెళ్ళిపోయింది.
రాధా తన గదిలోకి నడిచివెళ్తుంటే, ఉదయం నుండి జరుగుతున్న సంఘటనలన్నీ గుర్తుకొచ్చి, తను నిజంగా ఏదో స్వర్గంలో తేలిపోతున్నట్లు అనిపించింది.
మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే రాధా త్వరగా లేచాడు. ఈరోజు ఒక ప్రకాశవంతమైన, ఫ్యాన్సీ జార్జెట్ చీర కట్టుకుని, హాలు దాటి వాకిలి దగ్గరకు వెళ్ళి, అందమైన రంగుల ముగ్గు (రంగుల వల్లిక) దిద్దాడు. పూజ గదిలో భక్తితో దీపారాధన ముగించి, ఘుమఘుమలాడే వేడి వేడి టీ కప్పుతో కృష్ణ గదిలోకి వెళ్ళాడు.
బెడ్‌పై ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్న కృష్ణను చూసి, మెల్లగా ఒంగి ఆమె నుదుటిపై పెదవులు ఆనించి, "కృష్ణ... లేవండి, టీ సిద్ధంగా ఉంది," అని ముద్దుగా నిద్రలేపాడు.
కళ్ళు తెరిచిన కృష్ణ, చీరలో దేవతలా మెరిసిపోతున్న రాధాను చూసి, అతని నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి బెడ్‌పైకి లాక్కుంది. ఇద్దరి ప్రేమికుల మధ్య కొన్ని నిమిషాల పాటు సరసాలు, తీపి ముద్దుల తుఫాను సాగింది.
టిఫిన్ తింటుండగా కృష్ణ, "రాధా, మనం గుడికి వెళ్దాం. ఎలాగూ చీరలోనే ఉన్నావు కదా, ఇలాగే బయల్దేరుదాం," అంది.
రాధా నవ్వి, "ఈ జార్జెట్ చీర గుడికి వేసుకునేది కాదు శ్రీవారూ!" అంటూ గదిలోకి వెళ్ళి, అరగంటలో నిండైన కంచి పట్టు చీర, మెరిసే ఆభరణాలతో అసలైన పెళ్ళికూతురిలా ముస్తాబై వచ్చాడు. కృష్ణ కూడా సరళమైన సాల్వార్‌ కమీజ్‌లో తయారైంది.
ఇద్దరూ ప్రశాంతమైన ఆలయానికి వెళ్లారు. గుడి ప్రాంగణంలో పట్టీల శబ్దంతో నడుస్తున్న రాధాను చూసి అందరూ ఒక పూజారిగారి ఇంటి లక్ష్మీదేవిలాంటి అమ్మాయి అనుకున్నారు. ఆలయంలో స్వామివారి దర్శనం చేసుకుని, తీర్థప్రసాదాలు స్వీకరించి, అక్కడ పవిత్రమైన మధ్యాహ్న భోజనం ముగించుకుని, సాయంత్రం రూప వదిన వాళ్ళ భర్త బర్త్‌డే పార్టీకి సిద్ధమవడానికి ఇంటికి తిరిగొచ్చారు.
ఈసారి రాధా కృష్ణను కూర్చోబెట్టి, ఆమెను ప్రేమికుడి స్థానంలో కాక, తన ముద్దుల మోడల్‌గా మార్చేశాడు. కృష్ణకు స్వయంగా మేకప్ వేసి, హెయిర్ ఎక్స్‌టెన్షన్స్ జోడించి, అందమైన 'ఫ్రెంచ్ బ్రైడ్' (ప్రెంచ్ జడ) అల్లి, ఘాగ్రా తొడిగాడు. ఆ తర్వాత తాను కూడా రూప వదిన ఇచ్చిన అదే డిజైన్ ఘాగ్రా, భారీ జుంకాలు, పట్టీలతో ముస్తాబయ్యాడు. ఇద్దరూ పక్కపక్కన నిలబడితే ఇద్దరు దేవకన్యలు దిగివచ్చినట్లుగా మెరిసిపోతున్నారు!
రూప వదిన ఇంటి తలుపు తట్టగానే, హాలులో అదే డిజైన్ ఘాగ్రాలో ఒక నిండైన మహిళ కూర్చుని ఉంది.
రాధా నవ్వుతూ, "హాయ్ అండీ!" అన్నాడు.
కృష్ణ ఆమెను చూసి ఆశ్చర్యపోతూ, "అన్నా... నువ్వా?" అంది.
అంతలో కిచెన్ నుండి రూప వచ్చి నవ్వుతూ, "కాదు కృష్ణ... ఇప్పుడు అక్క!" అంది.
వారి 13 ఏళ్ల కుమార్తె వేద పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, తన తండ్రి కూడా రహస్యంగా క్రాస్‌డ్రెస్సింగ్ (Secret CD) చేస్తారని, తనకు 13 ఏళ్ళు వచ్చాక ఇంట్లో ఏదీ దాచకూడదని చెప్పారని మురిపెంగా చెప్పింది. ఈ బర్త్‌డేకి తండ్రికి కానుకగా అందరూ ఒకేలాంటి ఘాగ్రాలు వేసుకునే ప్లాన్ చేసిందట!
పార్టీ అద్భుతంగా సాగింది. డిన్నర్ తర్వాత రాధా పరవశంతో ఊగిపోయాడు. వేదతో కలిసి ఆనందంగా డాన్స్ చేశాడు. పిల్లలంటే రాధాకు ఎంత ప్రాణమో, ఆ చిన్నారితో ఆడుకుంటున్నప్పుడు అతని కళ్ళలోని అనురాగం స్పష్టంగా కనిపించింది.
పార్టీ ముగిసి ఇంటికి తిరిగొచ్చేటప్పుడు కృష్ణ సైలెంట్‌గా ఉంది. ఇంటికి రాగానే, కృష్ణ ఒక్కసారిగా రాధా కౌగిలిలో వ్రాలి, గుండెలు పగిలేలా ఏడ్చేసింది.
"మనం జంటగా బ్రతకలేము రాధా... నా వల్ల కాదు!" అని వెక్కివెక్కి ఏడవసాగింది. "పార్టీలో చూశాను... నీకు పిల్లలంటే ఎంత ఇష్టమో నాకు అర్థమైంది. కానీ మనం పిల్లలను కనలేము!"
రాధా ఆమెను దగ్గరకు తీసుకుంటూ, "ఎందుకు కృష్ణ? నువ్వు అమ్మవి అవుతావు, నేను నాన్ననవుతాను. నీకు కావాలంటే పుట్టినప్పటి నుండి నేనే వాళ్ళకి అమ్మలా చూసుకుంటాను," అన్నాడు.
కృష్ణ కళ్ళు తుడుచుకుంటూ, "నేను అమ్మనూ కాలేను, నాన్ననూ కాలేను రాధా... నాకు పుట్టుకతోనే అండాశయాలు (Ovaries) లేవు. ఆ లోపం వల్లే నేను ఎవరితోనూ కలవకుండా నన్ను నేను ఒంటరిగా చేసుకున్నాను. చెన్నైలో నిన్ను చూసినప్పుడే ప్రేమించాను, నీకూ నాపై ప్రేమ ఉందని తెలుసు... కానీ నా ఈ లోపం వల్ల నీకు దూరం జరిగాను," అని తన అంతరంగాన్ని విప్పజెప్పింది.
రాధా మనసు ఒక్క క్షణం విలవిలలాడింది. కానీ మరుక్షణంలోనే ఆ బాధ ఇంకిపోయింది. తన మనసులో ఆమెపై ఉన్న ప్రేమ వేయిరెట్లు పెరిగింది.
ఈసారి రాధా, తన లంగా ఘాగ్రా అలంకరణలోనే ఉన్నా, ధైర్యంగా కృష్ణను తన చేతుల్లోకి ఎత్తుకుని బెడ్‌రూమ్‌కి తీసుకెళ్ళి బెడ్‌పై పడుకోబెట్టాడు.
ఆమె కన్నీళ్ళు తుడిచి, సున్నితంగా ఆమె బ్లౌజ్ (చోళీ) తాళ్ళు విప్పాడు. "నీకు అభ్యంతరం లేకపోతే, నీ ఘాగ్రా కూడా విప్పుతాను," అని కన్నుకొడుతూ, ఆమె ఘాగ్రాను, తన ఘాగ్రాను తొలగించాడు. ఇద్దరూ ఇప్పుడు కేవలం ఇన్నర్స్ (అంతర్వస్త్రాలలో) మాత్రమే ఉన్నారు.
ఆమె పక్కన కూర్చుని, "నా ముద్దుల కృష్ణ... భగవంతుడికి అన్నీ తెలుసు. నేను నా జీతంలో సగం ఏటా అనాథ ఆడపిల్లల ఆశ్రమానికి పంపుతాను. మనకు సొంత పిల్లలు పుడితే, నేను ఆ పిల్లలను మర్చిపోతానని దేవుడే ఈ ఏర్పాటు చేసి ఉంటాడు! వేరొకరికి జన్మనివ్వడమే కాదు కృష్ణ, అనాథలను ఆదరించడం కూడా మాతృత్వమే, పితృత్వమే!" అని సముదాయించాడు.
"ఆలోచించు కృష్ణ... సమాజంలో మన అమ్మానాన్నలు దూరంగా ఉన్నారు కాబట్టి మన గురించి ఇబ్బంది లేదు. కానీ మనకు పుట్టే పిల్లలకు వాళ్ళ నాన్న ఒక 'సిస్సీ' అని బయట ముద్ర పడితే వాళ్ళు మానసికంగా కుంగిపోతారు. కాబట్టి భగవంతుడు మనకిచ్చిన ఈ పరిస్థితి ఒక గొప్ప 'వరం'!" అని వివరించాడు.
రాధా చెప్పిన లాజిక్‌కి, అతని విశాల హృదయానికి కృష్ణ ముఖంలో మళ్ళీ వెలుగులు వికసించాయి.
"అబ్బో! అంతా సెట్ అయిపోయింది కాబట్టి... ఇకపై నా జీతం మొత్తం అనాథాశ్రమానికి ఇచ్చేస్తాను. ఎలాగూ నా ఖర్చులన్నింటికీ నా శ్రీవారి జీతం ఉందిగా! ఏమంటారు నా ముద్దుల మొగుడు గారూ?" అని కృష్ణ చిలిపిగా అడిగింది.
"నీకోసం ఏదైనా సరే నా రాణి!" అని రాధా నవ్వాడు.
కృష్ణ రాధాను చేరువగా తీసుకుని ముద్దుపెట్టుకుంది. ఈసారి రాధానే చొరవ తీసుకుని ఇద్దరి అంతర్వస్త్రాలను కూడా తొలగించాడు.
కృష్ణ నవ్వుతూ, "ఏమైంది శ్రీమతి గారి శీల రక్షణ?" అని ఆటపట్టించింది.
"నా కాబోయే నాథుడి కోసం నా సమస్తాన్ని సమర్పించుకోవడానికి ఈ శీలవతికి ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు!" అని రాధా సమాధానమిచ్చాడు.
ఆ రాత్రి వారిద్దరూ తొలిసారిగా ఏకమయ్యారు. ఒకరినొకరు సంపూర్ణంగా అనుభవించి, ప్రణయ పారవశ్యంలో తేలిపోతూ, మరుసటి రోజు ఉదయం వరకు ఆ మధురమైన కౌగిట్లోనే నిద్రపోయారు.