అమెరికా లో నా పయనమెటు?

అధ్యాయం 6: అత్తగారి అభయం & కళ్యాణ వైభోగం
కృష్ణకు తన తల్లిదండ్రులకు ఈ విషయం చెప్పడం అస్సలు సులువుగా అనిపించలేదు. ప్రతిరోజూ చెబుదామని అనుకోవడం, మరుసటి రోజుకి వాయిదా వేయడం పరిపాటైంది.
ఇలా కొన్ని రోజులు గడిచాక, ఒకరోజు అనుకోకుండా కృష్ణ తల్లిదండ్రులు అమెరికాలోని వారి ప్లాట్‌ తలుపు తట్టారు! మరుసటి నెలలో తమ స్నేహితురాలి కూతురి పెళ్ళి డెట్రాయిట్‌లో ఉంటే, దానికి వస్తూ దారిలో కూతురిని చూడటానికి వచ్చామని చెప్పారు.
కృష్ణ తల్లి రోహిణి గారు చాలా కఠినమైన నియమాలు పాటించే పద్ధతి గల మహిళ. పసుపుపచ్చటి సాల్వార్ సూట్‌లో ఉన్న రాధాను చూసి, తన కూతురు ఒక నిండైన, పద్ధతిగల అమ్మాయితో రూమ్‌మేట్‌గా ఉంటోందని ఆమె ఎంతో సంతోషించారు. "ఈ రోజుల్లో అమ్మాయిలు పెళ్ళి కాకుండానే బాయ్‌ఫ్రెండ్స్‌తో కంబైన్డ్ డిపార్ట్‌మెంట్స్ అంటూ ఉంటున్నారు కృష్ణా... నువ్వు ఇలా ఒక పద్ధతిగల తెలుగు అమ్మాయితో ఉండటం చూస్తుంటే నాకు చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది," అని చెప్పారు.
కృష్ణ వెంటనే రాధా దగ్గరకు వెళ్ళి గుసగుసగా—"మా అమ్మానాన్నలు ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళేవరకు నువ్వు రాధగానే, నా ముద్దుల కో-రూమ్‌మేట్‌గానే మెయింటైన్ చేయాలి శ్రీమతి గారూ!" అని ప్రాధేయపడింది. ఈ విషయాన్ని రూప వదిన కుటుంబానికి, మేనేజర్ మేరీకి కూడా ముందే ఫోన్ చేసి చెప్పారు.
రోహిణి గారికి రాధా అంటే అపరిమితమైన ప్రేమ ఏర్పడింది. ముఖ్యంగా ఇంట్లో పట్టు లంగా ఓణీలు, సాల్వార్లలో రాధా కనిపించే విధానం, ఇంటిని చక్కబెట్టే తీరు, ఘుమఘుమలాడే వంటలు, సాయంత్రం వేదకు నేర్పించే శాస్త్రీయ నృత్యం... ఇవన్నీ చూసి ఆవిడ మురిసిపోయారు.
ఒకరోజు కిచెన్‌లో రాధా గారేలు వేస్తుండగా, రోహిణి గారు దగ్గరకు వచ్చి, "రాధా... నాకు ఒక కొడుకు ఉండి ఉంటే, నిన్ను ఖచ్చితంగా నా యింటి కోడలిగా చేసుకునేదాన్ని అమ్మ!" అన్నారు నిట్టూరుస్తూ.
రాధా నవ్వుతూ, "కొడుకు లేకపోతే ఏంటంట అత్తయ్యా... కొడుకు లేకుండానే నన్ను కోడలిగా చేసుకోలేరా?" అన్నాడు చొరవగా. 'ఆంటీ' అని పిలవకుండా 'అత్తయ్యా' అని పిలవడంతో ఆవిడ మనసు మరింత ద్రవించింది.
ఇద్దరి మధ్య బంధం పెరిగేకొద్దీ, రాధాకు సంతోషంగా ఉన్నా... లోపల ఎక్కడో నిజాన్ని దాస్తున్నాననే ఆందోళన కలవరపెడుతూనే ఉంది.
అదొక మంగళవారం ఉదయం...
రోహిణి గారు ఒంటికి నలుగు పిండి రాసుకుంటూ, "రాధా... కాస్త వచ్చి వెనుక వీపుకి నలుగు రుద్దమ్మా, నాకు చెయ్యి అందడం లేదు," అని పిలిచారు.
రాధా కంగారుపడుతూ, నాజూగ్గా తప్పించుకోవడానికి చూశాడు. "అయ్యో... వద్దత్తయ్యా, నేను చేయలేను..." అని వెనకడుగు వేశాడు.
రోహిణి గారు తిరిగి నవ్వుతూ, "ఎందుకమ్మా చేయలేవు? నీకు కింద ఒక 'అదనపు గిలక' ఉందని జంకుతున్నావా ఏంటి?" అని కన్నుకొట్టారు!
ఆ మాట వినగానే రాధాకు గుండె ఆగినంత పనైంది! షాక్‌తో నోట మాట రాక, కాళ్ళు వణికిపోతూ అల్లాడిపోయాడు. ఆవిడకి నిజం ఎలా తెలిసిపోయింది?
రోహిణి గారు బిగ్గరగా నవ్వి, రాధాను దగ్గరకు తీసుకున్నారు. "నీ తల్లి పార్వతి నాకు చాలా రోజుల కిందటే ఫోన్ చేసింది రాధా! మీ ఇద్దరి ఇష్టాలు, మీ ప్రేమ, మీ అమ్మమ్మ ఇచ్చే ఈ రూపాంతరం... అన్నీ నాకు చెప్పేసింది. నా కూతురు కృష్ణ మనసును గెలుచుకున్నది నువ్వేనని, నీలోని ఈ స్త్రీత్వం ఎంత పవిత్రమైనదో నాకు అర్థమైంది! మీ పెళ్ళికి మేమందరం ఇప్పటికే ముహూర్తాలు కూడా నిశ్చయం చేసుకున్నాం!" అన్నారు.
రాధా కళ్ళల్లోంచి ఆనంద బాష్పాలు సుళ్ళు తిరిగాయి. ఆనందంతో రోహిణి గారి కాళ్ళకు దండం పెడుతూ, "అత్తయ్యా... నన్ను కోడలిగా ఒప్పుకున్నాక ఇక నలుగు ఏంటి... మీకు స్నానం కూడా నేనే చేయిస్తాను!" అంటూ ఆమెను హత్తుకున్నాడు.
కళ్యాణ వైభోగం
మరుసటి వారమే రాధా తల్లిదండ్రులు కూడా అమెరికా చేరుకున్నారు. ఇరు కుటుంబాల సమక్షంలో వివాహం కన్నులపండువగా జరిగింది.
ఆ వివాహ మహోత్సవంలో ఒక విచిత్రమైన, అందమైన దృశ్యం ఆవిష్కృతమైంది! రూప భర్త, మేరీ భర్తా పూర్తి సాంప్రదాయబద్ధంగా పట్టు పంచెలు ధరించి పురుష పుంగవుల్లా నిలబడగా... ఆ పెళ్ళి మండపంలో ఉన్న ఏకైక 'మగ అమ్మాయి' (Male Lady) మన రాధా మాత్రమే!
రాధా గులాబీ, బంగారు వర్ణాల కంచి పట్టు చీరలో, పాపిట బిళ్ళ, ముక్కు పుడక, మెడలో మంగళసూత్రం, కాళ్ళకు పట్టీలతో అసలైన లక్ష్మీదేవిలా కలకలలాడిపోయాడు. కృష్ణ నిండైన సాంప్రదాయ దుస్తుల్లో రాధా మెడలో మూడు ముళ్ళు వేసింది. బంధువులందరూ ఆ పూర్ణ జంటను ఆశీర్వదించారు.
ప్రథమ రాత్రి (First Night)
రాత్రి కాగానే మల్లెపూలతో, సుగంధ పరిమళాలతో అలంకరించిన శోభనం గదిలోకి రాధా చేతిలో పాల గ్లాసుతో ప్రవేశించాడు. పట్టు చీర రాపిడి శబ్దం, పట్టీల ఘల్లు ఘల్లు నాదం గదిలో ప్రణయ సంగీతాన్ని మోగించాయి.
కృష్ణ బెడ్‌పై కూర్చుని, పాల గ్లాస్ అందుకుని పక్కన పెట్టింది. రాధా సిగ్గుతో తలవంచుకుని కృష్ణ పక్కన కూర్చున్నాడు.
"ఇన్నాళ్ళకు నా రాధా సంపూర్ణంగా నా స్వంతమయ్యాడు... సమాజం ముందే కాదు, నా హృదయంలో కూడా నువ్వే నా భార్యవి!" అని కృష్ణ రాధా నడుము చుట్టూ చెయ్యి వేసి దగ్గరకు లాక్కుంది.
రాధా కృష్ణ గుండెలపై తలవాల్చి, "కృష్ణమ్మా... నా జన్మ ధన్యమైంది. నా రూపాన్ని, నా మనసును ఆమోదించిన నీ ప్రేమ ముందు నేను శాశ్వతంగా లొంగిపోయాను," అని మురిసిపోయాడు.
కృష్ణ రాధా చీర కొంగును మెల్లగా తొలగించి, అతని రవికె తాళ్ళు విప్పింది. మెడపై, చెంపలపై మధురమైన ముద్దుల వర్షం కురిపించింది. రాధా తన సకల సమర్పణ భావంతో కృష్ణ కౌగిలిలో కరిగిపోయాడు. వారిద్దరి శారీరక, మానసిక ఏకత్వం ఆ రాత్రి మరపురాని మధుర కావ్యంగా మారింది.