അധ്യായം 3
ഉച്ചതിരിഞ്ഞുള്ള സൂര്യപ്രകാശം പതുക്കെ സ്വീകരണമുറിയുടെ തറയിലൂടെ നീണ്ട നിഴലുകൾ തീർത്തു.
രാജീവ് സോഫയിൽ സുഖമായി ചാരിയിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുകയായിരുന്നു. യാത്രാക്ഷീണം മാറിയതോടെ അയാൾ കൂടുതൽ ഉന്മേഷവാനായി കാണപ്പെട്ടു.
അതേസമയം നന്ദിതയുടെ വേഷത്തിൽ നന്ദു വീടിനുള്ളിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കുകയായിരുന്നു. രാജീവിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൻ.
എന്നാൽ ഇടയ്ക്കിടെ രാജീവിന്റെ കണ്ണുകൾ തന്റെ നേർക്ക് പതിയുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ നോട്ടത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും അതിൽ ഒരു അവഗണനയുണ്ടെന്ന് നന്ദുവിന് തോന്നി.
താനൊരു വ്യക്തിയാണെന്നതുപോലും അയാൾ പരിഗണിക്കുന്നില്ല. ഈ വീട്ടിലെ ഒരു ജോലിക്കാരി മാത്രമാണ് താനെന്ന മട്ടിലായിരുന്നു പെരുമാറ്റം.
അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നതിനിടെ നന്ദുവിന്റെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ പ്രിയയ്ക്ക് യാതൊരു അസ്വസ്ഥതയുമില്ലെന്ന് തോന്നി.
അവൾ രാജീവിന് എതിരെയുള്ള സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ഓഫീസിലെ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ അയാളുടെ തമാശകൾ കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പ്രിയയുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്.
അവൾ ഫോൺ എടുത്തുനോക്കി. സ്ക്രീനിൽ ശ്വേതയുടെ പേരായിരുന്നു.
ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവൾ മെസേജ് തുറന്നു.
**ശ്വേത:**
"ഓഹോ! അപ്പോൾ രാജീവ് സാർ നിന്റെ വീട്ടിലാണല്ലേ താമസം? ഭാഗ്യവതി തന്നെ! നിന്നോട് എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു!"
പ്രിയ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
**പ്രിയ:**
"ഹോട്ടലിൽ മുറിയൊന്നും കിട്ടിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ?"
അധികം വൈകാതെ ശ്വേതയുടെ മറുപടി വന്നു.
**ശ്വേത:**
"ഓ, വലിയ നിഷ്കളങ്കയായിട്ട് അഭിനയിക്കേണ്ട. ഓഫീസിലെ പകുതി പെൺകുട്ടികളും രാജീവ് സാറിന്റെ കൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് സമയം ചെലവഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. അക്കൂട്ടത്തിൽ ഞാനും ഉണ്ട്!"
**പ്രിയ:**
"ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. സാർ ഇപ്പോൾ എന്റെ സോഫയിലിരുന്ന് എന്റെ ചായ കുടിക്കുകയാണ്!"
**ശ്വേത:**
"അയ്യോ! നിന്നെ എനിക്ക് വെറുപ്പാണ്. പക്ഷേ നടന്നതെല്ലാം വിശദമായി അറിയണം!"
പ്രിയ ചിരി അടക്കിക്കൊണ്ട് ഫോൺ താഴെവെച്ചു.
അടുക്കളയിൽനിന്ന് ഇതെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ച നന്ദുവിന് അവളുടെ മുഖത്തെ ആ കുസൃതിച്ചിരി കാണാമായിരുന്നു.
'ഇവൾക്ക് ഇതൊക്കെ നല്ല രസമായി തോന്നുന്നുണ്ടല്ലോ. കാര്യങ്ങൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് ഇവൾക്ക് നന്നായി അറിയാം.'
അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
അൽപ്പസമയത്തിനുശേഷം പ്രിയ രാജീവിനോട് പറഞ്ഞു:
"സർ, ഓഫീസിലെ ശ്വേത മെസേജ് അയച്ചിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്ന കാര്യം അറിഞ്ഞിട്ട് അവൾക്ക് വലിയ അസൂയയാണ്!"
രാജീവ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുരികമുയർത്തി.
"ശ്വേതയോ? എപ്പോഴും വലിയ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം പരത്തിക്കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയല്ലേ?"
പ്രിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
"അതെ സർ! അവൾ തന്നെ."
അടുക്കളയിൽ നിന്നിരുന്ന നന്ദു ഇതെല്ലാം കേട്ട് ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു.
തന്റെ ജീവിതം ഒരു തമാശയായി മാറുകയാണെന്ന തോന്നൽ അവനെ അലട്ടിത്തുടങ്ങി.
### ശ്വേതയുടെ കൗതുകം
അന്ന് രാത്രി രാജീവ് അതിഥിമുറിയിൽ ഉറങ്ങാൻ പോയതിനുശേഷം പ്രിയ കിടപ്പുമുറിയിൽ ഫോണുമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു.
നന്ദു തന്റെ സാധാരണ നൈറ്റി ധരിച്ച് കട്ടിലിന്റെ മറുവശത്തിരുന്നു. പകൽ മുഴുവൻ ധരിച്ചിരുന്ന വിഗ്ഗും മേക്കപ്പും മാറ്റിയിരുന്നെങ്കിലും തലമുടിയിൽ കുത്തിയിരുന്ന ഹെയർപിന്നുകളുടെ വേദന അവന് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് പ്രിയ അവനെ വിളിച്ചത്.
"നന്ദൂ..."
"എന്താ?"
"ശ്വേതയ്ക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണമെന്ന്."
നന്ദു അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
"എന്നോടോ? എന്തിന്?"
"അവൾക്ക് നിന്നെ പരിചയപ്പെടണമത്രേ. നീ ഒന്ന് സംസാരിച്ചാൽ മതി."
"എനിക്ക് എന്താണ് അവളോട് സംസാരിക്കാനുള്ളത്?"
"വെറുതെ കുറച്ചുനേരം സംസാരിക്കെടോ. ഇത്രയും ഗൗരവം വേണ്ട."
പ്രിയ ഫോൺ അവന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തു.
അപ്പോഴേക്കും ശ്വേത ഒരു വോയ്സ് മെസേജ് അയച്ചിരുന്നു.
**ശ്വേതയുടെ ശബ്ദസന്ദേശം:**
"ഹലോ നന്ദിതേ! സുഖമാണോ? നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. നിന്റെ ഭാഗ്യം സമ്മതിച്ചേ പറ്റൂ. നിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ? രാജീവ് സാർ! ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അദ്ദേഹം ഒരു സ്വപ്നതുല്യനായ പുരുഷനാണ്. നല്ല ശരീരം, ആകർഷകമായ ശബ്ദം, വിലകൂടിയ കാർ... എല്ലാം പെർഫെക്ട്! അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ഓഫീസിലെ പെൺകുട്ടികൾക്കൊക്കെ വലിയ അഭിപ്രായമാണ്. പ്രിയ ഒന്നും പറയുന്നില്ലെങ്കിലും ഉള്ളിൽ അവൾക്കും ഭയങ്കര സന്തോഷമായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. അദ്ദേഹത്തെ കാണുമ്പോൾ നമ്മുടെ എച്ച്.ആർ. മാഡം പോലും നാണിച്ചുപോകാറുണ്ട്!"
സന്ദേശം അവസാനിച്ചപ്പോൾ നന്ദു കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
അവന്റെ മുഖം കടുത്തു.
അവൻ ഫോൺ പ്രിയയുടെ കൈയിൽ തിരികെ നൽകി.
"ഇതൊക്കെ എന്നെ കേൾപ്പിക്കേണ്ട കാര്യമെന്താണ്?"
പ്രിയ ചിരിച്ചു.
"അയ്യോ, അതിനെന്താ? ശ്വേതയ്ക്ക് നീ വെറുമൊരു വീട്ടുജോലിക്കാരിയാണെന്നാണ് അറിയാവുന്നത്. എന്റെ ഭർത്താവാണ് നീയെന്ന് അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ!"
"അത് പ്രശ്നമല്ല പ്രിയാ. അവൾ പറയുന്ന രീതിയാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്."
"എന്താ നന്ദിതേ? നിനക്ക് എന്താണ് ഇത്ര വിഷമം?"
പ്രിയ കളിയാക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
നന്ദു അവളെ നോക്കി. പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവന്റെ നിശ്ശബ്ദത പ്രിയ ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും അതിന് വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല.
### വീഡിയോ കോളിലെ നന്ദിത
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ പ്രിയയും രാജീവും പ്രഭാതഭക്ഷണം കഴിക്കുകയായിരുന്നു.
നന്ദു ഇഡ്ഡലിയും തേങ്ങാച്ചമ്മന്തിയും തയ്യാറാക്കി മേശപ്പുറത്ത് കൊണ്ടുവെച്ചു. വീട്ടുജോലിക്കാരിയുടെ വേഷത്തിൽ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെയായിരുന്നു അവന്റെ ഓരോ ചലനവും.
അപ്പോഴാണ് പ്രിയയുടെ ഫോണിലേക്ക് വീഡിയോ കോൾ വന്നത്.
ശ്വേതയായിരുന്നു.
"ഹായ് പ്രിയാ!"
"ഹായ് ശ്വേതാ! എന്തൊക്കെയുണ്ട്?"
"നിന്റെ വീട് കാണിക്കെടീ. ശരിക്കും ഇത്രയും വൃത്തിയുള്ള വീടാണോ എന്നൊന്ന് കാണട്ടെ."
പ്രിയ ചിരിച്ചു.
"കാണിക്കാം. പക്ഷേ കണ്ടിട്ട് കൂടുതൽ അസൂയപ്പെടരുത്."
അവൾ ഫോൺ ഉയർത്തി വീടിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും കാണിച്ചു.
അടുക്കളയും സ്വീകരണമുറിയും ഒടുവിൽ നന്ദുവും ക്യാമറയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അവൻ ഒരു ട്രേയിൽ പാത്രങ്ങളുമായി സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് വരികയായിരുന്നു.
ശ്വേത പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
"അതാണോ നന്ദിത?"
"അതെ. അതാണ് നന്ദിത."
പ്രിയ മറുപടി നൽകി.
ശ്വേത സ്ക്രീനിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി.
"ഒരു മിനിറ്റ്... ഇവൾ നടക്കുന്നത് കണ്ടോ? സാധാരണ ഗ്രാമത്തിൽനിന്ന് വരുന്ന വീട്ടുജോലിക്കാരിയെപ്പോലെയല്ലല്ലോ. നല്ല ഭംഗിയുള്ള നടത്തം!"
പ്രിയ നന്ദുവിനെ നോക്കി ഒരു കുസൃതിച്ചിരി ചിരിച്ചു.
"അവൾ കുറച്ച് സ്പെഷ്യലാണ്."
"അതെന്താ സ്പെഷ്യൽ?"
"അതൊക്കെ പിന്നെ പറയാം."
പ്രിയ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി ഒഴിവാക്കി.
'ഇതിപ്പോൾ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? പ്രിയയുടെ കൂട്ടുകാരികൾക്കുപോലും ഞാൻ ഒരു തമാശയായിരിക്കുന്നു.'
നന്ദു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴേക്കും ശ്വേത വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
"എന്തായാലും നന്ദിതയോട് ഒരു കാര്യം പറയണം."
"എന്താണ്?"
"രാജീവ് സാറിന്റെ അടുത്ത് കുറച്ച് ശ്രദ്ധിച്ചുനിൽക്കാൻ പറയണം."
പ്രിയ ചിരിച്ചു.
"അതെന്തിനാ?"
ശ്വേത കുസൃതിയോടെ തുടർന്നു.
"നിനക്കറിയില്ലേ, ആള് ചെറുപ്പക്കാരനാണ്. ചിലപ്പോൾ ഷർട്ടൊക്കെ ഊരി നടക്കും. ടവൽ മാത്രം ധരിച്ച് മുറിയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരും. അപ്പോഴൊക്കെ അടുക്കളയുടെ വാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുകയാണെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലോ!"
പ്രിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
"ശ്വേതാ, നീയൊന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ? നന്ദിത പേടിക്കും!"
"പേടിക്കട്ടെ! രാജീവ് സാറിന്റെ ആ കൈകളും സ്റ്റൈലും കണ്ടാൽ ആരാണ് വീഴാത്തത്? ഓഫീസിലെ എല്ലാ പെൺകുട്ടികൾക്കും അദ്ദേഹത്തോട് വലിയ താൽപ്പര്യമാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?"
അത് കേട്ട നന്ദുവിന് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നി.
അവൻ ട്രേ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിട്ട് ഒന്നും പറയാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് മടങ്ങി.
പിന്നിൽ പ്രിയയുടെയും ശ്വേതയുടെയും ചിരി തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
### പ്രിയയുടെ മറ്റൊരു മുഖം
അന്ന് രാത്രി അത്താഴത്തിനുശേഷം നന്ദു അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുകയായിരുന്നു.
പ്രിയ പതുക്കെ അവിടേക്ക് വന്നു.
"എന്തുപറ്റി? ഇന്ന് നീ ആകെ നിശ്ശബ്ദയാണല്ലോ."
നന്ദു അവളെ നോക്കാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
"ഇനി പറയാൻ എന്തുണ്ട്?"
"എന്താ? വീണ്ടും ദേഷ്യമാണോ?"
"ഞാൻ ഈ വേഷം ധരിക്കാൻ സമ്മതിച്ചത് നിനക്കുവേണ്ടിയാണ്. പക്ഷേ നിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ എന്നെ ഇങ്ങനെ പരിഹസിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല."
പ്രിയ ഫ്രിഡ്ജിൽ ചാരിനിന്നു.
"ശ്വേത രാജീവ് സാറിനെക്കുറിച്ച് നല്ല ശരീരമാണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞതാണോ നിന്റെ പ്രശ്നം?"
"അല്ല. അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതല്ല പ്രശ്നം. നീ അതെല്ലാം കേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതാണ്. അവളെ തടയാമായിരുന്നില്ലേ?"
പ്രിയ കൈകൾ മാറിൽ പിണച്ചുവെച്ചു.
"ശരി, സമ്മതിച്ചു. എനിക്കും അതൊക്കെ കുറച്ച് രസമായി തോന്നി."
നന്ദു അവളെ നോക്കി.
"എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയാമോ? ഇത്രയും നാളും എല്ലാം നിന്റെ ചുറ്റുമായിരുന്നു. നിന്റെ ജോലി, നിന്റെ ജീവിതം, നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ... ഇപ്പോൾ ആദ്യമായി എല്ലാവരും എന്നെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. എന്നെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. എനിക്കും അതൊക്കെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്."
അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.
"എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ കിട്ടുന്നത് എങ്ങനെയാണെന്ന് ഇപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്."
ആ വാക്കുകൾ നന്ദുവിന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിച്ചു.
"നീ ശരിക്കും അങ്ങനെയാണോ ചിന്തിക്കുന്നത്?"
അവൻ ചോദിച്ചു.
പ്രിയ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.
"അതൊക്കെ നീ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോളൂ, നന്ദിതേ. ഇപ്പോൾ നീയല്ലേ ഏപ്രൺ ധരിച്ച് എന്റെ വീട്ടിൽ നടക്കുന്നത്?"
അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ അടുക്കളയിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
നന്ദു അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.
പ്രിയയുടെ ആ വാക്കുകൾ അവനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു.
### അപ്രതീക്ഷിതമായ ഫോൺകോൾ
അന്ന് രാത്രി വീട് പതുക്കെ നിശ്ശബ്ദമായി.
യാത്രാക്ഷീണം കാരണം രാജീവ് നേരത്തേ തന്നെ അതിഥിമുറിയിൽ ഉറങ്ങാൻ പോയിരുന്നു. പ്രിയ കിടപ്പുമുറിയിൽ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് എന്തോ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
നന്ദു അപ്പോഴും നന്ദിതയുടെ വേഷത്തിലായിരുന്നു. ദിവസം മുഴുവൻ ധരിച്ചിരുന്ന വിഗ്ഗ് അഴിച്ചിരുന്നില്ല. മുടിയിൽ കുത്തിയിരുന്ന പിന്നുകൾ ഓരോന്നായി ഊരിമാറ്റുന്നതിനിടെ അവന്റെ തല വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഹീൽസ് അഴിച്ചുവെച്ച് അടുക്കളയിലെ മേശയ്ക്കരികിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ.
അപ്പോഴാണ് ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.
സ്ക്രീനിൽ പരിചയമില്ലാത്തൊരു നമ്പർ.
ആരാണ് ഈ സമയത്ത് വിളിക്കുന്നത് എന്നറിയാതെ അവൻ കുറച്ചുനേരം നോക്കിയിരുന്നു. ഒടുവിൽ കോൾ എടുത്തു.
"ഹലോ..."
"നന്ദിതയാണോ?"
മറുവശത്തുനിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം.
"അതെ... ആരാണ്?"
"ഞാൻ ശ്വേതയാണ്! പ്രിയയുടെ ഓഫീസിലെ ശ്വേത. നിനക്ക് എന്റെ നമ്പർ തന്നിട്ടില്ലേ?"
നന്ദു ഞെട്ടി.
"ഓ... അതെ മാഡം."
"അയ്യോ, എന്നെ മാഡമെന്നൊന്നും വിളിക്കേണ്ട. ശ്വേതയെന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി."
"ശരി..."
"നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനാണ് വിളിച്ചത്. പക്ഷേ ഇത് നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള കാര്യമായിരിക്കണം."
നന്ദു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"എന്താണ് മാഡം?"
"പ്രിയയും രാജീവ് സാറും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും അടുപ്പമുണ്ടോ?"
നന്ദു പെട്ടെന്ന് നിശ്ശബ്ദനായി.
"എന്ത്?"
"നീ കേട്ടില്ലേ? പ്രിയ രാജീവ് സാറിനോട് കുറച്ച് അധികം അടുപ്പം കാണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നാണ് ചോദിച്ചത്."
നന്ദുവിന് എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് മനസ്സിലായില്ല.
"അങ്ങനെയൊന്നും എനിക്കറിയില്ല മാഡം."
ശ്വേതയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു പരിഹാസം കലർന്നു.
"നീ അവളുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നതല്ലേ? അവിടെ നടക്കുന്നതൊക്കെ നിനക്ക് അറിയാമായിരിക്കുമല്ലോ."
"ഞാൻ... വീട്ടിലെ ജോലികൾ മാത്രമാണ് നോക്കുന്നത്."
"അതൊക്കെ ശരി. പക്ഷേ പ്രിയയെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. അവൾ പെട്ടെന്ന് രാജീവ് സാറിനെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി പ്രത്യേകമായി ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തമാശകൾ കേട്ട് ഒരുപാട് ചിരിക്കുന്നു. ഇതൊക്കെ കണ്ടാൽ എനിക്ക് ചില സംശയങ്ങളുണ്ട്."
നന്ദു മിണ്ടാതെ നിന്നു.
ശ്വേതയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അസൂയ വ്യക്തമായിരുന്നു. രാജീവിനോടുള്ള ഇഷ്ടം മാത്രമല്ല, ഓഫീസിൽ തനിക്കുള്ള ശ്രദ്ധയും സ്ഥാനവും മറ്റൊരാൾക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും അതിൽ കലർന്നിരുന്നു.
"നന്ദിതേ, നീ അവിടെത്തന്നെയല്ലേ ഉള്ളത്? ഒരു കാര്യം സത്യസന്ധമായി പറയണം. പ്രിയ രാജീവ് സാറിന്റെ മുന്നിൽ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം വരുത്തുന്നുണ്ടോ? അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് അധികം ഇരിക്കുന്നുണ്ടോ? സംസാരിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിക്കുന്നുണ്ടോ?"
നന്ദു കണ്ണുകളടച്ചു.
അന്ന് രാവിലെ കണ്ട ചില രംഗങ്ങൾ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.
രാജീവിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തോ കാണാനായി പ്രിയ അയാളുടെ അരികിലേക്ക് ചാഞ്ഞുനിന്നത്. സംസാരിക്കുന്നതിനിടെ അയാളുടെ തോളിൽ ചെറുതായി കൈവെച്ചത്. പതിവിലധികം ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചത്...
അവയെല്ലാം ഓർത്തപ്പോൾ നന്ദുവിന്റെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു സംശയം തോന്നി.
"എനിക്കറിയില്ല മാഡം... പക്ഷേ സാറിനൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കാൻ പ്രിയ മാഡത്തിന് ഇഷ്ടമാണെന്ന് തോന്നുന്നു."
അത് കേട്ടതും ശ്വേത ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു! ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ!"
അൽപ്പനേരം നിശ്ശബ്ദത.
പിന്നീട് ശ്വേതയുടെ ശബ്ദം കുറച്ചുകൂടി മൃദുവായി.
"നന്ദിതേ, ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ? നീ അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളാണെങ്കിലും ഒരു സ്ത്രീയല്ലേ? സ്ത്രീകൾ പരസ്പരം സഹായിക്കണം. പ്രിയയെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കേണ്ട. അവൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണം. അവൾ നിന്നെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് കബളിപ്പിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്."
നന്ദുവിന് ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിചിത്രമായൊരു അനുഭവം തോന്നി.
താൻ ആരാണെന്ന് പോലും മറന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൻ. ഇപ്പോൾ ശ്വേത തന്നെ ഒരു സ്ത്രീയായി കണ്ട് ഉപദേശിക്കുന്നു.
അപ്പോഴേക്കും ഫോണിൽ വാട്ട്സ്ആപ്പ് സന്ദേശങ്ങൾ എത്തി.
**ശ്വേത:**
"എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക സംഭവം നടന്നാൽ എനിക്ക് വോയ്സ് മെസേജ് അയക്കണം. പ്രിയയുടെ ആ പുഞ്ചിരി എനിക്ക് അത്ര വിശ്വാസമില്ല."
അടുത്ത സന്ദേശം:
"പിന്നെ, രാജീവ് സാർ വീണ്ടും ഷർട്ടില്ലാതെ നടക്കുകയാണെങ്കിൽ അതും പറയണം കേട്ടോ!"
അവസാനം ചിരിക്കുന്ന ഇമോജികളും.
നന്ദു ഫോണിലേക്ക് തുറിച്ചുനോക്കി.
'ഇതെന്തൊരു അവസ്ഥയാണ്! എനിക്ക് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളുടെ നടുവിലാണ് ഞാൻ ചെന്നുപെട്ടിരിക്കുന്നത്.'
അവൻ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചതും പ്രിയ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു.
"ആരോടായിരുന്നു സംസാരം?"
"ശ്വേതയായിരുന്നു. അവൾ വിളിച്ചിരുന്നു."
പ്രിയയുടെ പുരികം ഉയർന്നു.
"എന്തിനാ വിളിച്ചത്?"
"നിന്നെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ."
"എന്നെക്കുറിച്ചോ?"
"അതെ. രാജീവ് സാറിനെ നിന്റെ ബോയ്ഫ്രണ്ടാക്കാൻ നീ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് സംശയമുണ്ട്."
പ്രിയ ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി. പിന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
"എന്ത്? അവൾക്ക് ഇത്രയും അസൂയയാണോ? പാവം!"
"പ്രിയാ, ഇത് തമാശയല്ല. അവൾ എന്നെ ഉപയോഗിച്ച് നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ അറിയാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്."
പ്രിയ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
"എന്നിട്ട് നീ എന്താണ് അവളോട് പറഞ്ഞത്, നന്ദിതേ?"
"ഞാൻ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്."
"എന്തൊക്കെ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ?"
നന്ദു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
പ്രിയയുടെ മുഖത്തെ ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞു. അവൾ കുറച്ചുകൂടി ഗൗരവത്തോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"ഒരു കാര്യം ഓർത്തുവെച്ചോളൂ, നന്ദൂ. നീ ഇപ്പോൾ എന്റെ വീട്ടിലാണ് താമസിക്കുന്നത്. എന്റെ വിഗ്ഗാണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്റെ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരിയായിട്ടാണ് എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ആരോടാണ് എന്തൊക്കെ പറയേണ്ടതെന്ന് നന്നായി ആലോചിച്ചുവേണം."
നന്ദു തലകുനിച്ചു.
"ഞാൻ ഒരിക്കലും ഇതൊന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല."
"എനിക്കറിയാം."
പ്രിയ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. വിഗ്ഗിൽ അലസമായി വീണുകിടന്ന മുടിയിഴകൾ വിരലുകൾകൊണ്ട് ഒതുക്കിവെച്ചു.
"പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നീ ഈ വേഷം സ്വീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കണം. രാജീവും ശ്വേതയും രണ്ടുപേരും നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ചെറിയ തെറ്റുപോലും നമ്മുടെ പദ്ധതിയെ തകർക്കും."
അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങി.
നന്ദു അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.
ഇപ്പോൾ അവന് ആരെയാണ് വിശ്വസിക്കേണ്ടതെന്ന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു.
പ്രിയയെയോ? ശ്വേതയെയോ? അതോ രാജീവിനെയോ?
'ഈ കഥയിൽ ശരിക്കും തെറ്റുകാരൻ ആരാണ്? പ്രിയയാണോ? ശ്വേതയാണോ? അതോ ഇതിന്റെ നടുവിൽപ്പെട്ടുപോയ ഞാനാണോ?'
നന്ദു സ്വയം ചോദിച്ചു.
അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ നന്ദിതയുടെ വേഷം ഒരു താൽക്കാലിക അഭിനയമായി തുടങ്ങിയതായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ വേഷം അവനെ മറ്റുള്ളവരുടെ രഹസ്യങ്ങളുടെയും സംശയങ്ങളുടെയും നടുവിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
Credits to NanditaTs
Discussion (0)