“నీ పేరు శశాంకేనా?” కుర్చీలో వెనక్కి వాలిన యువకుడి కనురెప్పలు స్వల్పంగా కంపించాయి. గదిలో వెలుగు మసకగా ఉంది. ఎదురుగా కూర్చున్న సైకాలజిస్ట్ గొంతు మృదువుగా, కానీ స్పష్టంగా ఉంది. “నో… నో…” అన్నాడు అతను, పెదవులు కదిలినా గొంతు మత్తులోంచి వచ్చినట్టుగా. “నా పేరు శశి. శశిరేఖ.” సైకాలజిస్ట్ కళ్లలో ఎలాంటి ఆశ్చర్యం లేదు. పక్కన కూర్చున్న లక్ష్మీపతి మాత్రం ఒక్కసారిగా నిటారుగా కూర్చున్నాడు. అతని ముందు ఉన్నది తన కొడుకా? లేక తనకు తెలియని ఇంకొక మనిషా? అనే ప్రశ్న అతని గుండెలో గట్టిగా కొట్టుకుంది. “నీకు ఏ దుస్తులు ఇష్టం?” అని అడిగింది సైకాలజిస్ట్. “మిడీలు… లాంగ్ ఫ్రాక్స్… స్విమ్మింగ్ టైంలో బికినీలు… స్టోన్స్ ఉన్న టాప్స్… లిప్గ్లోస్… హీల్స్…” అతని స్వరం నెమ్మదిగా, కొంచెం మృదువుగా మారింది. “నువ్వు పురుషుడివా?” అతను వెంటనే తల ఊపాడు. “కాదు. నేను స్త్రీని. పురుషుణ్ణి కాదు.” లక్ష్మీపతి గుండె ఒక్కసారిగా బరువైంది. అతను ట్విన్ సిటీస్లో పేరున్న వ్యాపారవేత్త. ఆస్తి, గౌరవం, పరిచయాలు—అన్నీ ఉన్నాయి. కానీ ఆ రోజు అతను కుర్చీలో కూర్చున్న తీరు చూస్తే, తన సంపద అంతా చేతిలోంచి జారిపోయి, తన ఒక్క కొడుకు మనసే తనకు మిగిలినట్టుంది. కొన్ని రోజుల క్రితం వచ్చిన ఒక ఈమెయిల్ అతని జీవితాన్ని తలకిందులు చేసింది. మెయిల్లో ఫొటోలు ఉన్నాయి. శశాంక్ మహిళా దుస్తుల్లో పబ్లో డాన్స్ చేస్తున్నాడు. ఇంకొన్ని ఫొటోలలో అతను మత్తుగా, తనకు తానే తెలియని స్థితిలో ఉన్నట్టు కనిపించాడు. మరికొన్ని భంగిమలు తండ్రిగా చూడలేనివి. వాటికి తోడు ఒక చిన్న వాక్యం— “ఇరవై ఐదు లక్షలు. లేకపోతే ఇవన్నీ బయటకు.” లక్ష్మీపతి మొదట శరీరం అంతా చల్లబడినట్టయింది. తర్వాత కోపం వచ్చింది. తర్వాత భయం. కానీ చివరికి అతను ఒక సరికొత్త నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. డబ్బు పంపలేదు. పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేశాడు. పోలీసు విచారణలో బయటపడిన విషయం మరింత భయంకరం. పీజీ మొదటి సంవత్సరం కోసం కొత్త కాలేజీలో చేరిన శశాంక్ చాలా అమాయకుడు. అసలు మీసం కూడా పూర్తిగా రాని, పాలుగారే ముఖం, అందమైన శరీరాకృతి, సిగ్గు ఎక్కువ, ఒంటరితనం ఎక్కువ. హాస్టల్ జీవితం మొదటి నెలలోనే అతని చుట్టూ కొంతమంది స్నేహితులు చేరారు. మొదట వాళ్లు అతన్ని ప్రేమగా చూసుకున్నారు. “రా బాస్, నువ్వు చాలా cute.” “నీ ఫేస్ అమ్మాయిలా soft గా ఉంది.” “నువ్వు మా గ్రూప్లో special.” ఒంటరిగా ఉన్న మనసుకు ఈ మాటలు మత్తు కంటే ప్రమాదకరమైనవి. రెండు రోజులకు ఒకసారి పబ్బులు. వీకెండ్స్లో రిసార్ట్స్. మొదట “just for fun” అని పానీయాలు. తర్వాత అందులో దాగిన అలవాట్లు. అతను పూర్తిగా గ్రహించేలోపే, అతని నిర్ణయం తీసుకునే శక్తి మీద పరదాలు పడిపోయాయి. ఆ గ్రూప్లో కొందరు ఇప్పటికే స్త్రీ వేషాలు వేసుకునేవారు. అది వారికి స్వరూపాన్వేషణా? వినోదమా? వ్యాపారమా? బ్లాక్మెయిలింగ్ ముసుగా? అన్నది మొదట శశాంక్కు అర్థం కాలేదు. వాళ్లు అతన్ని కూడా అలానే అలంకరించారు. “నీకు తెలుసా, నువ్వు శశాంక్గా కంటే శశిరేఖగా చాలా అందంగా ఉన్నావు.” “నీ body language feminine గా ఉంది.” “నువ్వు నీ నిజరూపాన్ని దాచుకుంటున్నావు.” ఒకే మాట తరచూ వినిపిస్తే, అది కొన్నిసార్లు మనసులో తనిఖీ లేకుండా విత్తనంలా పడుతుంది. ప్రశంస, మత్తు, ఒంటరితనం, శరీరానుభూతి, ఫోటోలు, రహస్యాలు—ఇవి అన్నీ కలసి శశాంక్ చుట్టూ ఒక కృత్రిమ ప్రపంచం కట్టాయి. ఆ ప్రపంచంలో అతనికి పేరు—శశిరేఖ. కానీ మత్తు దిగిపోయిన తర్వాత అద్దం ముందు నిలబడినప్పుడు అతను తనను తానే గుర్తించలేకపోయేవాడు. “నేను నిజంగా శశిరేఖనా? లేక వాళ్లు నన్ను అలా పిలవడం వల్ల నేనూ నమ్ముతున్నానా?” ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పేలోపే బ్లాక్మెయిల్ వచ్చేసింది. పోలీసులు ఆ గ్రూప్లోని ప్రధాన విద్యార్థులను అరెస్ట్ చేశారు. ఫోన్లు, ల్యాప్టాప్లు, చాట్ రికార్డులు, ఫోటోలు—అన్నీ స్వాధీనం చేసుకున్నారు. కానీ చట్టపరమైన చర్యతో సమస్యలో ఒక భాగమే ముగిసింది. మిగిలింది శశాంక్ మనసు. అక్కడినుంచి సైకాలజికల్ కౌన్సెలింగ్ మొదలైంది. మొదటి సిట్టింగ్స్లో అతను మత్తు లాంటి మనోస్థితిలో “నేను శశిరేఖ” అన్నాడు. కానీ సాధారణ స్థితిలో ప్రశ్నిస్తే—“నాకు అర్థం కావడం లేదు” అని తల పట్టుకున్నాడు. కొన్నిసార్లు “నేను స్త్రీనే” అన్నాడు. కొన్నిసార్లు “నన్ను వాళ్లు అలా చేశారు” అన్నాడు. కొన్నిసార్లు ఏడ్చాడు. కొన్నిసార్లు కోపంతో కుర్చీ నుంచి లేచాడు. సైకాలజిస్ట్ దీనిని తొందరగా తీర్పు చేయలేదు. ఆమె స్పష్టంగా చెప్పింది— “ఇది నిజమైన తృతీయ ప్రకృతి స్వరూపమో, లేక బాహ్య ప్రభావం, మత్తు, peer validation వల్ల వచ్చిన induced confusion అవుతుందో జాగ్రత్తగా పరిశీలించాలి. మన పని నిన్ను ఏ దిశకైనా నెట్టడం కాదు. నీ స్వచ్ఛమైన స్వరాన్ని బయటికి తెచ్చడం.” అందుకే ఒక ప్రత్యేక పరీక్షాత్మక కౌన్సెలింగ్ సెషన్ ఏర్పాటు చేశారు. ఆ రోజు గదిలోకి ఒక యువతి వచ్చింది. ఆమె ఆకర్షణీయంగా ఉంది. కానీ ఆమె ప్రవేశం అసభ్యంగా కాదు; పరిశీలనాత్మకంగా. సైకాలజిస్ట్కు తెలిసిన క్లినికల్ అసిస్టెంట్. శశాంక్ స్థితిని అర్థం చేసుకోవడానికి రూపొందించిన నియంత్రిత సన్నివేశం. ఆమె అతని దగ్గరకు వచ్చి పక్కనే కూర్చుంది. స్వల్పంగా అతని భుజాన్ని తాకింది. శశాంక్ శరీరం ఒక్కసారిగా స్పందించింది. అతని కనురెప్పలు వేగంగా కదిలాయి. లోపల ఎక్కడో నిద్రపోయిన పురుషస్పృహ ఒక్కసారిగా తలెత్తింది. ఆమె మృదువుగా పలికింది— “హాయ్ శశిరేఖా…” అతను ఒక్కసారిగా వెనక్కి జరిగాడు. “నో… నో… హూ సెడ్? ఐ యాం శశాంక్. నాట్ శశిరేఖ.” ఆమె వెంటనే లేచింది. “ఐ యాం సారీ. ఐ హావ్ మిస్టేకెన్.” ఆమె నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోవసాగింది. శశాంక్ గుండెలో ఆత్రం. ఆమెను ఆపాలి. ఆమె వెళ్లకూడదు. ఆమె తనను పురుషునిగా చూడాలి. “ఓకే… ఓకే…” అన్నాడు తడబడుతూ. “ఐ యాం శశిరేఖ… ప్లీజ్ స్టే ఫర్ ఎ వ్హైల్…” ఆ మాట చెప్పగానే అతని ముఖం మీద గందరగోళం మరింత పెరిగింది. అతను తన మాట విని తానే భయపడ్డాడు.
CD Stories is a multilingual open platform. Stories published are generated by writers. The platform has not reviewed, modified, or validated contents and holds no liability regarding content quality or copyright infringements.
Discussion (0)
No comments shared yet. Be the first to share your thoughts!
Discussion (0)