అధ్యాయం 2: ఆ రాత్రి మొదలైన పరిచయం
రాహుల్ వయసు 30 సంవత్సరాలు. హైదరాబాద్లో ఒక సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీలో పనిచేస్తున్నాడు. చక్కటి వ్యక్తిత్వం, సరదా మాటలు, మంచి మనసు అతడి ప్రత్యేకతలు.
సమ్యుక్తతో మొదట పరిచయం సోషల్ మీడియాలోనే మొదలైంది.
మొదట సాధారణ మెసేజ్లు.
రాహుల్: హాయ్ సమ్యుక్త గారు! మీ ఫోటోలు చాలా బాగున్నాయి.
సమ్యుక్త: థాంక్యూ. మీకు నిజంగానే నచ్చాయా?
రాహుల్: నిజంగానే. ముఖ్యంగా మీ కళ్ళలో ఉన్న ఆ చిలిపితనం.
సమ్యుక్త: అబ్బో! మాటలు బాగా చెబుతారే!
రాహుల్: మాటలతోనే కాదు, ఎదురుగా కలిస్తే ఇంకా బాగా మాట్లాడతాను.
సమ్యుక్త నవ్వుకుంది.
రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ వారి మధ్య పరిచయం పెరిగింది. రాహుల్కు సమ్యుక్త ఫోటోలు మాత్రమే కాదు, ఆమె ఆలోచనలు కూడా నచ్చాయి.
ఒకరోజు రాహుల్ అడిగాడు.
"సమ్యుక్తా, ఒకరోజు కాఫీకి కలుద్దామా?"
ఆ ప్రశ్న చదివిన సమ్యుక్త చేతులు కొద్దిగా వణికాయి.
ఇంతవరకు తన స్త్రీ రూపంలో బయటకు వెళ్లలేదు.
"నేను ఎలా కనిపిస్తాను? అతడు నన్ను అంగీకరిస్తాడా? ఎవరైనా గుర్తిస్తే?"
ఎన్నో ప్రశ్నలు.
చివరికి ఒక చిన్న సమాధానం పంపింది.
"సరే. కానీ ఒక విషయం... నన్ను నేను ఎలా ఉన్నానో అలాగే అంగీకరించాలి."
రాహుల్ వెంటనే సమాధానం ఇచ్చాడు.
"నువ్వు ఎలా ఉండాలనుకుంటే అలా ఉండు. నీకు సౌకర్యంగా ఉన్న రూపంలోనే రా."
ఆ మాటలు సమ్యుక్తకు ఎంతో ధైర్యాన్ని ఇచ్చాయి.
ఆదివారం సాయంత్రం.
సమ్యుక్త ప్రత్యేకంగా సిద్ధమైంది. నీలిరంగు చీర, స్లీవ్లెస్ బ్లౌజ్, చెవులకు జిమికీలు, మెడలో సన్నని చైన్, చేతులకు నీలం గాజులు. పెదవులకు ముదురు గులాబీ రంగు లిప్స్టిక్.
జుట్టులో మల్లెపూలు.
అద్దంలో తనను తాను చూసుకుని చిరునవ్వు నవ్వింది.
కేఫ్కు చేరుకున్నప్పుడు రాహుల్ అప్పటికే ఎదురుచూస్తున్నాడు.
ఆమెను చూసి ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు.
"హాయ్... సమ్యుక్తా?"
"అవును. గుర్తుపట్టలేదా?"
"గుర్తుపట్టాను. కానీ ఫోటోల కంటే నిజ జీవితంలో ఇంకా అందంగా ఉన్నావు."
ఆమె సిగ్గుతో తలదించుకుంది.
కాఫీ తాగుతూ ఎన్నో విషయాలు మాట్లాడుకున్నారు. తన క్రాస్డ్రెస్సింగ్ ప్రయాణం గురించి సమ్యుక్త మొదటిసారి ఎవరికో స్వేచ్ఛగా చెప్పింది.
రాహుల్ శ్రద్ధగా విన్నాడు.
"నువ్వు ఇలా ఉండటం నీకు సంతోషాన్ని ఇస్తే, అందులో తప్పేముంది? నీ ఆనందం కోసం నువ్వు ఎవరి అనుమతీ తీసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు."
ఆ మాట ఆమె మనసును తాకింది.
కేఫ్ నుంచి బయటకు వచ్చినప్పుడు వర్షం మొదలైంది.
రాహుల్ తన గొడుగు తెరిచాడు.
"రా, సమ్యుక్తా. కలిసి వెళ్దాం."
గొడుగు కింద ఇద్దరూ దగ్గరగా నడిచారు.
వారి చేతులు అనుకోకుండా తాకాయి.
సమ్యుక్త అతడి వైపు చూసింది.
రాహుల్ చిరునవ్వుతో అడిగాడు.
"ఈరోజు చాలా సంతోషంగా ఉన్నావా?"
"చాలా. చాలా రోజుల తర్వాత నేను నాలా ఉన్నాను."
"అయితే ఈ చిరునవ్వును ఎప్పటికీ అలాగే ఉంచాలి."
ఆ రాత్రి సమ్యుక్త ఇంటికి తిరిగివచ్చినా, ఆమె మనసు మాత్రం ఇంకా రాహుల్ దగ్గరే ఉంది.
Discussion (0)