సేల్స్ గర్ల్

అధ్యాయం 2 – చీరలతో మాట్లాడే అబ్బాయి

మరుసటి రోజు ఉదయం.

"సౌమ్య సిల్క్స్" షాప్‌లో మళ్లీ అదే సందడి మొదలైంది.

షాప్ ఓపెన్ అయ్యేలోపే కుమార్ వచ్చేసాడు.

అతని చేతిలో ఒక చిన్న నోట్‌బుక్.

మరో చేతిలో టీ.

షట్టర్ ఇంకా సగం మాత్రమే పైకి లేచింది.

అంతలో ప్రియ వచ్చి అతన్ని చూసి నవ్వింది.

"అయ్యో! మళ్లీ మొదలుపెట్టేశావా?"

"ఏమిటి?"

"నీ చీరల ప్రేమ."

"అది ప్రేమ కాదు. అంకితభావం."

"పదండి! ఈయనకు పద్మశ్రీ అవార్డు ఇవ్వాలి."

ఇద్దరూ నవ్వుకుంటుండగానే మిగతా అమ్మాయిలు కూడా వచ్చేశారు.

కుమార్ మాత్రం నోట్‌బుక్‌లో ఏదో రాస్తూనే ఉన్నాడు.

దివ్య ఆసక్తిగా చూసింది.

"ఏమి రాస్తున్నావ్?"

"నిన్న అమ్మిన చీరల గురించి."

"ఎందుకు?"

"ఏ రంగులు ఎక్కువ అమ్ముడయ్యాయి, ఏ డిజైన్లు కస్టమర్లకు నచ్చాయి, ఏవి స్టాక్‌లో ఉండాలి అన్నది."

అందరూ ఆశ్చర్యంగా చూసారు.

"మేడం కూడా ఇలా రాయరు."

"అందుకే నేను రాస్తున్నాను."

"నువ్వు యజమాని అవ్వాలనుకుంటున్నావా?"

"కాదు."

"మరి?"

కుమార్ కాసేపు ఆలోచించాడు.

"ఈ షాప్ బాగా నడవాలి అనుకుంటున్నాను."

ఆ మాట వినగానే అందరూ కొద్దిసేపు మౌనంగా అయ్యారు.

ఎందుకంటే అది నటనగా అనిపించలేదు.

అతను నిజంగానే ఆ షాప్‌ను తన సొంతంగా భావిస్తున్నాడు.

---

### ఒక చిన్న రహస్యం

మధ్యాహ్నం కస్టమర్లు తక్కువగా ఉన్న సమయం.

అందరూ టీ తాగుతూ కూర్చున్నారు.

స్నేహ అకస్మాత్తుగా అడిగింది.

"కుమార్ అన్నయ్యా... నీ ఫ్యామిలీ ఎక్కడ?"

అక్కడే కాసేపు నిశ్శబ్దం నెలకొంది.

కుమార్ టీ కప్పును మెల్లగా టేబుల్ మీద పెట్టాడు.

"లేదు."

"ఏమిటి?"

"నాకు కుటుంబం లేదు."

అమ్మాయిల ముఖాలు ఒక్కసారిగా మారిపోయాయి.

"సారీ అన్నయ్యా."

కుమార్ నవ్వాడు.

"పర్లేదు."

"అంటే?"

"నేను అనాథాశ్రమంలో పెరిగాను."

ఆ మాట విన్న వెంటనే ప్రియ కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.

"చిన్నప్పటి నుంచా?"

"అవును."

"అయితే నీకు ఎవరూ లేరా?"

"ఇప్పుడైతే ఉన్నారు."

"ఎవరు?"

కుమార్ చుట్టూ చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.

"మీ అందరూ."

ఒక్కసారిగా అందరి ముఖాల్లో చిరునవ్వు వచ్చింది.

దివ్య వెంటనే అంది.

"సెంటిమెంట్ డైలాగ్స్ చెప్పి మా టీ బిల్లు కట్టించుకోకు."

అందరూ నవ్వేశారు.

---

### కుమార్‌లో దాగి ఉన్న ప్రతిభ

అప్పుడే ఒక యువతి షాప్‌లోకి వచ్చింది.

ఆమెకు మరో రెండు నెలల్లో పెళ్లి.

ముఖంలో కంగారు.

"అక్కా... నాకు ఏ రంగు చీర బాగుంటుందో అర్థం కావడం లేదు."

ప్రియ కొన్ని చీరలు చూపించింది.

కానీ ఆ అమ్మాయి సంతృప్తిగా కనిపించలేదు.

అప్పుడు కుమార్ ముందుకు వచ్చాడు.

"మేడం... మీ పెళ్లి ఎప్పుడు?"

"ఆగస్టులో."

"మీ ఫంక్షన్ పగలేనా?"

"అవును."

"అయితే ఈ రంగులు వద్దు."

అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

"ఎందుకు?"

"పగటి వెలుతురులో ఇవి ఫోటోలలో డల్‌గా కనిపిస్తాయి."

అతను వెంటనే మరో రెండు చీరలు తీసుకొచ్చాడు.

ఒకటి రాయల్ బ్లూ.

మరొకటి వైన్ రెడ్.

"ఇవి ట్రై చేయండి."

ఆ అమ్మాయి చీరను భుజంపై వేసుకుని అద్దం ముందు నిలబడింది.

ఆమె కళ్లల్లో ఆనందం కనిపించింది.

"వావ్..."

ఆమె తల్లి కూడా ఆశ్చర్యపోయింది.

"ఇది నిజంగా చాలా బాగుంది."

"ఇదే తీసుకుంటాం."

వాళ్లు వెళ్లిపోయిన తర్వాత ప్రియ కుమార్ వైపు తిరిగింది.

"నువ్వు నిజంగా ఎలా చెప్పగలుగుతున్నావ్ ఇవన్నీ?"

"ఏమిటి?"

"ఎవరికి ఏ రంగు బాగుంటుందో."

కుమార్ నవ్వాడు.

"చెప్పానుగా."

"ఏమని?"

"రంగులు నాతో మాట్లాడుతాయి."

---

### చీరల పిచ్చి

ఆ రోజు సాయంత్రం.

స్టాక్ రూమ్‌లో కొత్త చీరల బండిల్ వచ్చింది.

అందరూ వాటిని సర్దుతున్నారు.

కుమార్ మాత్రం ఒక్కో చీరను ఎంతో జాగ్రత్తగా విప్పి చూస్తున్నాడు.

"ఈ బోర్డర్ చూశారా?"

"ఈ డిజైన్ చూశారా?"

"ఈ రంగు ఎంత అందంగా ఉందో!"

దివ్య నవ్వుతూ అంది.

"నిజం చెప్పు."

"ఏమిటి?"

"గత జన్మలో నువ్వు చీరవా?"

అందరూ పెద్దగా నవ్వారు.

"అవును."

"అంటే?"

"అందుకే ఇప్పుడు నా కుటుంబాన్ని వెతుక్కుంటున్నాను."

మళ్లీ నవ్వులు.

షాప్ అంతా సరదాతో నిండిపోయింది.

---

### కానీ ఒక సమస్య ఉంది

సాయంత్రం ఒక కస్టమర్ వచ్చింది.

ఆమె ఒక ప్రత్యేకమైన చీరను చూసింది.

"ఇది ఎలా కట్టుకోవాలో చూపిస్తారా?"

ప్రియ ఇంకొక కస్టమర్‌తో బిజీగా ఉంది.

లత కూడా బిజీ.

అప్పుడు కుమార్ ముందుకు వచ్చాడు.

"నేను చూపిస్తాను మేడం."

ఆ మహిళ కొంచెం అసౌకర్యంగా ఫీల్ అయ్యింది.

"అంటే..."

ఆమె మాట ఆపేసింది.

కానీ కుమార్‌కు అర్థమైంది.

అతను వెంటనే చిరునవ్వు నవ్వాడు.

"పర్లేదు మేడం."

అని వెనక్కి తిరిగి ప్రియను పిలిచాడు.

"ప్రియ, నువ్వు చూపించు."

తర్వాత ఆమెకు పక్కనే నిలబడి ఒక్కో స్టెప్ వివరించాడు.

"ఇక్కడ ఒక ప్లీట్."

"ఇక్కడ పిన్."

"ఇక్కడ ఫాల్."

ప్రియ చెప్పినట్టే చేసింది.

కానీ చివర్లో అందరికీ ఒక విషయం అర్థమైంది.

చీర కట్టింది ప్రియ.

కానీ ఆ స్టైల్ మొత్తం కుమార్‌దే.

కస్టమర్ వెళ్లిపోయాక లత మెల్లగా అంది.

"అన్నయ్యా..."

"ఏమైంది?"

"నిజానికి నువ్వే కట్టుంటే ఇంకా బాగుండేది."

కుమార్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.

"తెలుసు."

"మరి?"

"కస్టమర్ కంఫర్ట్ కూడా ముఖ్యం."

ఆ మాట విన్న సౌమ్య దూరం నుంచి అతన్ని గమనించింది.

చాలామంది ఉంటారు.

తమ టాలెంట్ చూపించడానికి అవకాశం రాకపోతే కోపపడతారు.

కానీ కుమార్ మాత్రం ఎప్పుడూ కస్టమర్‌ను ముందుగా ఆలోచిస్తాడు.

అదే అతన్ని ప్రత్యేకంగా చేస్తోంది.

---

### ఒక అద్దం... ఒక రహస్యం

షాప్ మూసిన తర్వాత.

అందరూ వెళ్లిపోయారు.

కుమార్ స్టాక్ రూమ్‌లో కొన్ని చీరలు సర్దుతున్నాడు.

అక్కడ ఉన్న పెద్ద అద్దంలో అతని ప్రతిబింబం కనిపించింది.

పక్కనే ఒక అందమైన లావెండర్ కలర్ చీర వేలాడుతోంది.

అతను కాసేపు ఆ చీరను చూసాడు.

ఆ తర్వాత తన ప్రతిబింబాన్ని చూశాడు.

ఎందుకో...

ఆ రంగు తనకు చాలా ఇష్టమని అనిపించింది.

అతని పెదవులపై చిన్న చిరునవ్వు వచ్చింది.

"ఎంత అందమైన రంగు..."

అని మెల్లగా అనుకున్నాడు.

అంతలో బయట నుంచి సౌమ్య పిలిచింది.

"కుమార్... ఇంకా ఇంటికి వెళ్లలేదా?"

అతను ఒక్కసారిగా తేరుకున్నాడు.

"వస్తున్నా మేడం!"

అని బయటకు వచ్చేశాడు.

కానీ ఆ అద్దంలో కనిపించిన ఆ క్షణం...

అతని మనసులో మాత్రం ఎక్కడో మిగిలిపోయింది.

అది ఒక చిన్న క్షణం మాత్రమే.

కానీ భవిష్యత్తులో అతని జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చబోయే మొదటి సంకేతం అని అప్పుడతనికి తెలియదు.

---

ఆ రాత్రి సౌమ్య ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత కూడా ఒకే విషయం గురించి ఆలోచించింది.

"ఈ అబ్బాయిలో ఏదో ప్రత్యేకత ఉంది."

"చీరలు అమ్మడమే కాదు..."

"వాటిని జీవింపజేస్తున్నాడు."

మరోవైపు కుమార్ తన చిన్న గదిలో కూర్చుని స్టాక్ నోట్‌బుక్ రాస్తున్నాడు.

కానీ ఈసారి అతని మనసులో లెక్కలు లేవు.

షాప్‌లో వేలాడుతున్న ఆ లావెండర్ చీర మాత్రమే ఉంది.

మరియు...

అద్దంలో కనిపించిన తన ప్రతిబింబం.

ఏదో కొత్త కథ నిశ్శబ్దంగా ప్రారంభమవుతోంది...