అంబ రాయె

మా ఇల్లు విశాఖపట్టణం లో ఎ వి యన్ కాలేజీ డౌన్ లో ఉన్న సున్నపు వీథిలో రామాలయం దగ్గర. మా చుట్టాల్లో చాలా మంది ఇళ్ళు మాకు చుట్టు ప్రక్కలే ఉన్నాయి. నాపేరు సాంబ. నేను ఎనిమిదో తరగతి చదువుతున్నాను. నా గొంతు ఆడపిల్ల గొంతులాగానే ఉంటుంది. నా నడక కూడా ఆడపిల్ల నడకే. నేను జానకమ్మ, సుశీలమ్మ పాటలు చాలా బాగా పాడుతానని అందరూ మెచ్చుకునే వారు. మా చుట్టూ ఉన్న చుట్టాలందరికీ ఎక్కువ మంది ఆడపిల్లలే. మా సావిత్రి దొడ్డమ్మకి ఎనమండుగురు ఆడపిల్లలు. నాకు ఎక్కువగా వాళ్ళింట్లోనే మసలటం అలవాటు. మా దొడ్డమ్మ కూతుళ్ళందరికీ బట్టలు కొంటూ నాకు కూడా గౌనో, పరికిణీ, జాకెట్టు అలా కొనేది. ఆ ఏరియాలో ఇంచు మించు గా మా కుటుంబాలవాళ్ళం రెండు వందల మందికి లోపు ఉండే వాళ్ళం. అందరూ నన్ను పేరు పెట్టి పిలిచేవారు కాదు. బాబీ అనే వాళ్ళు. నేను గౌనో, పరికిణీ, జాకెట్టో వేసుకుంటే బేబీ అనేవారు. మేం చదువుతున్న స్కూల్ కూడా మావాళ్ళే నడుపుతున్న ప్రైవేటు స్కూలే. అందుకని నన్ను గర్ల్స్ సెక్షన్ లోనే కూర్చోపెట్టి చదివించే వాళ్ళు. నేను ఎనిమిదో తరగతి కి వచ్చేసరికి అది 1994 లో సంవత్సరం. మా సావిత్రి దొడ్డమ్మ నాల్గవ కూతురు నీలవేణి కి విజయనగరం జిల్లా లోని చీపురు పల్లి ఆంధ్రప్రదేశ్ బాలికల ఆశ్రమ గురుకుల పాఠశాలలో తెలుగు
అధ్యాపకురాలిగా ఉద్యోగం వచ్చింది.
ఇంట్లో అందరు ఒక్కత్తే అక్కడికి వెళ్ళి ఎలా ఉద్యోగం చేస్తుంది? అనుకున్నారు. అయితే ప్రభుత్వం ఉద్యోగం కనుక వరైనా తోడు వెడితే బాగుంటుంది. అనుకున్నారు. అయితే ఎవరు వెళ్ళాలి అని అనుకుని బాబీ ని తోడు పంపుదాం. అనుకున్నారు. అయితే వాడి చదువు? అని ప్రశ్న వచ్చింది. ఏముంది? ఇక్కడ లాగా అక్కడ కూడా బాలికల పాఠశాల లో బాలికగా చదువుతాడు. ఇంటి పేరు సన్నిధి. కనుక వీడు ఇక పై S.AMBA. అని చెప్పారు. అలా నేను నీలక్క తో పాటు అంబ అనే పేరుతో చీపురు పల్లి కి బయల్దేరాను. (సశేషం)

నీలక్క, నేను విశాఖపట్నం అసీల్ మెట్ట బస్సు స్టాండ్ లో బస్సెక్కాం. బస్సెక్కి ఉంచటానికి మా పెదనాన్న, దొడ్డమ్మ వచ్చారు. పెదనాన్న "ఒరేయ్ సాంబ అక్క జాగ్రత్తరా" అన్నారు. దొడ్డమ్మ పెదనాన్న భుజంమీద చెయ్యి వేసి ఆయన చెవిలో "ఏమండీ, ఇక పై అది అంబ. సాంబుడు కాదండీ". అంది. ఔనౌను. మర్చిపోయాను. సరేలే. ఒసేయ్, నీలూ, నువ్వు, చెల్లి అంబ జాగ్రత్త" అని చెప్పాడు. బస్సు బయల్దేరింది. మేమిద్దరం కొత్త ప్రపంచం లోకి అడుగు పెట్టబోతున్నాం. నేను బస్ లో తేలికగా ఉంటుంది అని ఫుల్ పాంట్, బ్లౌజ్ వేసుకున్నా. అక్కడ కాటన్ శారీ కట్టుకుంది. అక్క కి డ్రెస్ సెన్స్ బాగా తెలుసు. అక్క ఏడ్రెస్సు లో ఉన్నా చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళు అక్కను చూడకుండా ఉండలేరు. మమ్మల్ని ఇద్దరినీ జుర్రుకునే కళ్ళు నా చూపు దాటి పోలేదు. మా పెదనాన్న ప్లాన్ ప్రకారం ఆరోజు రాత్రి పార్వతీపపురం వెళ్ళి అక్కడ మా పెదనాన్న ఫ్రెండ్ వాళ్ళింట్లో ఉండి మరునాడు పొద్దున్నే ఫస్ట్ బస్ లో చీపురుపల్లి వెళ్ళి స్కూల్ లో జాయిన్ అవ్వాలి. ఆ బస్ పాసింజర్ బస్ కావటం తో ప్రతీచోటా ఆగుతూ రాత్రి పదకొండు గంటలకు పార్వతీ పురం చేరుకుంది. పొద్దున్నే పెదనాన్న ఎవరో పార్వతీ పురం వెడుతుంటే ఆయన ఫ్రెండ్ రఘురాం గారికి మేం వస్తున్న సంగతి కబురు పెట్టారు.
మేం అక్కడికి చేరేసరికి రఘురాం గారి అబ్బాయి సుధాకర్ బస్ స్టాండ్ కి వచ్చి ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళాడు. వెళ్ళేటప్పుడు మేం గూడు రిక్షాలో వెళ్ళాం. అక్క లోపల కూర్చుంది. అక్కకి ఇవతల నే కూర్చున్నాను. నాకు ఇవతల బండి బయట కాళ్ళు వేళ్ళాడేసుకుని కూర్చున్నాడు. ఇంటికి వెళ్ళే దారిలో నా తొడల మీద చెయ్యి వేసి నొక్కుతూనే ఉన్నాడు. నేను ఇబ్బంది అనిపించినా అలా మౌనంగా కూర్చున్నాను. ఆ రాత్రి వాళ్ళింట్లో ఉండి తెల్లవారు జామున చీపురుపల్లి చేరుకున్నాం. అక్క ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు స్కూల్ ప్రిన్సిపాల్ సుభాషిణిని కలుసుకుని ఆవిడ చెప్పినట్లు తొమ్మిది గంటలకు జాయినింగ్ రిపోర్ట్ ఇచ్చింది. తరువాత నన్ను ఆవిడకి "ఇది నా చెల్లి. పేరు అంబ. నాతోనే వుంటుంది. అక్కడ ఎనిమిదవ తరగతి చదువుతూ టి.సి తీసుకుని వచ్చింది. మీరు సీటిస్తే ఇక్కడే చదువుతుంది." అని చెప్పింది. సుభాషిణి తలపంకించి నిజానికి సీట్లు లేవు. కానీ ఈ మధ్య ఒక పిల్లను వాళ్ళ అమ్మ, నాన్న పెళ్ళి కుదిరింది అని తీసుకుని వెళ్లారు. అదీ ఎనిమిదవ తరగతి లోనే. కనుక ప్రిన్సిపాల్ కోటాలో అంబకి సీటిద్దాం.." అని చెప్పింది. అలాగే మాకు టీచర్స్ క్వార్టర్స్ లో 10నంబర్ ఇల్లును మాకు ఉండటానికి ఎలాట్ చేశారు.
అక్కడినుంచి మా కొత్త జీవితం ప్రారంభం అయ్యింది. మాకు కావల్సిన వంట సామాగ్రి, డబుల్ కాట్ మంచం, పరుపు, మిగిలిన వస్తువులను రఘురాం గారి అబ్బాయి సుధాకర్ సహాయంతో తెచ్చుకున్నాం. నా క్లాసులు మొదలయ్యాయి. అక్కడ నా క్లాస్ లో నా బెంచ్ లో నాగమణి, హైమ, సీత నాకు ఫ్రెండ్స్ అయ్యారు. క్లాస్ లో అందరికి, టీచర్స్ కి, ప్రిన్సిపాల్ కి నాపాటలంటే బాగా ఇష్టం గా ఉండేది. నేను చీపురుపల్లి లో ఉండగా రాత్రి పూట కూడా ఆడపిల్లల దుస్తులే ధరించాల్సి వచ్చింది. మరి అక్కడ నేను ఆడపిల్లను మరి. ఇలా ఆరు నెలలు గడిచాయి. అప్పుడు అనుకోకుండా వైజాగ్ లో ఒక దుర్ఘటన జరిగింది. నీలక్క కి నర్మదత్త కొడుకు మోహన్ అంటే చాలా ఇష్టం. వాళ్ళిద్దరికీ పెళ్ళి చేద్దాం అనుకున్నారు. అయితే అనుకోకుండా మోహన్ ఒక ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయాడు అని తెలిసింది. ఇంక అక్క తట్టుకోలేక రోజూ రాత్రి ఏడుస్తూ ఉండేది. మేం పడుకున్న తర్వాత తన బట్టలు విప్పేసుకునేది. నా బట్టలు విప్పేసి మోహన్ రా. మనల్ని ఎవ్వరూ విడదీయలేరు. అంటూ గట్టిగా వాటేసుకుని బెడ్ మీద అటు, ఇటు దొర్లేది. అక్క స్తనాలు స్పర్శ నా కేదో కొత్తగా అనిపించినా నేను తమాయించుకుని "అక్క! అక్క నేను మోహన్ ని కాదే. నీ తమ్ముడు సాంబుణ్ణి. ఇక్కడ నీ చెల్లిని అంబని". అని స్పృహ లోకి తీసుకుని రావాల్సి వచ్చేది. అయితే రాత్రి అయితే చాలు నీలక్క తట్టుకోలేక పోయెది. అక్క తో అలా నగ్నంగా పడుకోవటం నాకు నచ్చేది కాదు. అందుకని నా పురుషాంగాన్ని గట్టిగా బిగించి లంగోటీ కట్టి దాని పైన ఒక ఫ్లవరీ పాంటీ వేసుకొని అక్క తో పడుకోవటం అలవాటు చేసుకున్నాను. అక్కకి రెండు మూడు నెలలకు దుఃఖం కొంత తగ్గింది కానీ నాచేత తన స్తనాలను మర్దనా చేయించుకునేది. పిసికించుకునేది. స్తనాలముచికలను నేను చప్పరించాల్సి వచ్చేది. స్తనాలు నుంచి పాదాలవరకూ నాలుకతో శుభ్రం చేయాల్సి వచ్చేది. అయితే అక్కకి ఇది ఒక ఉపశమనంకోసం ఉపాయం. నాకు శిక్ష లాగే ఉంది. ఏంచేయాలో తెలియలేదు.
వారానికి ఒక సారి సంతకి వెళ్ళి వారానికి సరిపడా సరుకులు, కూరలు, పండ్లు తేవడం నావంతు. ఒక వారం చుడీదార్ కట్టుకుని నేను సంతకు వెళ్ళాను. అక్కడ దారిలో ఒక చెట్టు కింద ఒక కోయ దొర నన్ను చూసి "ఇదిగో సాంబ! ఇటు రా!" అని పిలిచాడు. నేను గతుక్కు మన్నాను (సశేషం)

నేను కోయ దొర దగ్గరకు వెళ్ళాను.
"సాంబ, నువ్వు పుంజువని నాకు తెలుసు. పెట్టలాగా తిరుగుతున్నావు. నీ అక్క వల్ల నువ్వు కష్టాల్లో చిక్కుకున్నావు. అది ఆమె తప్పు కాదు. ఆమెను కామినీ పిశాచి పట్టి పీడిస్తున్నాది. నువ్వు ఇక్కడ ఉన్నన్ని సంవత్సరాలూనువ్వు పుంజుగా
ఉన్నంతవరకూ నీకీ కష్టం తప్పదు. అందుకు ఒక ఉపాయం ఉంది. నువ్వు పెట్టవయిపోతే మీ అక్కతో ఎంత శృంగారం చేసినా తప్పులేదు. మరి పెట్టవవుతావా? నాకుతెలుసు మీ నర్మదత్త కూతురు గౌరిని నీకిచ్చి చేద్దామనుకున్నారు. కానీ అది జరగదు. నువ్వు పెట్టవు కావాల్సిందే. అవుతానంటే చెప్పు. అంబ పలుకుతోందే అంబ!" అని చెప్పాడు.
ఆ కోయదొర మాటలు నాపై గట్టి ప్రభావాన్ని చూపించాయి. నేను దొర దగ్గర పుంజునవుతానని ఒప్పుకున్నాను. ఆ తరువాత దొర నాకొక ఆకు పసరిచ్చాడు. ఈ పసరు నువ్వు ప్రతి వారం సంతకు వచ్చి నా దగ్గర ఒక చిన్న ఉగ్గు గిన్నెలో పోసుకుని తాగాలి. అలా ఆరువారాలు చేయాలి. నీకన్నీ స్త్రీ సహజమైన అందాలు ఏపుగా పెరుగుతాయి. ఏడవ వారం నీ మగతనాన్ని తొలగించి స్త్రీత్వాన్ని అమరుస్తాను. ఎనిమిదవవారం నిన్ను చాపమీద కూర్చో పెట్టిస్తాను. సరేనా?" అన్నాడు.
నాకు ఒకపక్క ఆనందం. ఒకపక్క సిగ్గు. ఒక పక్క గౌరి కి దూరం అవుతున్నానని చిన్న బాధ. కలిగాయి.
నువ్వు బాధపడకు కూనా. నీకు లింగమార్పిడి అంబ చెప్పింది. "అంబ పలుకు. జగదంబ పలుకు" అంటూ ఆకుపసరు తాగించాడు.
రెండు రోజులకు నా ఎదలో రెండు చిట్టి పూరీలు పొంగాయి. నడుమసలే సన్నన. ఇంకా ఒయ్యారంగా తిప్పుకోవటం అలవాటైంది.
నాలుగు వారాల్లో పిరుదులు బలపడ్డాయి. వక్షోజాలు కూడా రెండు గుండ్రని దోసపండ్ల లాగా మారాయి. అక్క మార్పులు గమనిస్తోంది. "అంబ! నీలో ఆడపిల్ల మార్పులు బాగా కనబడుతున్నాయే." అంది. నేను తలూపాను. కోయదొర ఇది చాలా రహస్యంగా ఉంచాలి. మార్పు దేనివల్లనో ఎవరికీ చెప్పొద్దు" అన్నాడు.
అక్క తో శృంగారం లో పాల్గొంటూనే ఉన్నాను.
అక్క మునుపటి దిగాలు తనం వదిలేసి తనుకూడా నా చూచుకాల రుచి గ్రోలు తోంది. ఆరు వారాల్లో దొర చెప్పినట్లు అన్ని ఆడతనపు
మార్పులు వచ్చాయి. ఏడవ వారం మరొక ఆకుపసరు పూసి ఒక చిన్న చాకుతో
"అంబ రాయె... జగదంబ రాయె" అంటూ
నా మగతనాన్ని తొలగించేసి స్త్రీత్వాకృతిని ఏర్పరిచి ఈ ఒక్క వారం మీ అక్క తో శృంగారం వద్దు.. అన్నాడు. అలాగే అని అక్కతో ఆవంక,
ఈ వంక చెప్పి కడుపు నొప్పి అంటూ చెప్పుకొచ్చాను. ఎనిమిదవ వారం ఏదో వేరు నమిలించాడు. అంతే యోని లోంచి స్రావం మొదలైంది. నేను నెమ్మదిగా పొత్తి కడుపులో నొప్పి తో అక్క దగ్గరకు వెళ్ళి చెవిలో చెప్పాను. అక్క నీకు ఆ నొప్పేమిటే? అంటూ నన్ను గదిలోకి తీసుకు వెళ్ళి చూసింది. వెంటనే దిగ్భ్రాంతి కలిగింది అక్కకి. నీ మగసిరి పోయి యోని ఎలా వచ్చిందే. అని అడిగింది. కోయ దొర రహస్యం ఎవరికీ చెప్పొద్దు. అని చెప్పాడు కనుక ఏమో అక్క. అలా మారిపోయింది. అన్నాను. అక్క వెంటనే సుధాకర్ ద్వారా మా అమ్మకి, వాళ్ళకి కబురు పంపింది. వాళ్లంతా వచ్చి నాలో వచ్చిన మార్పులకు నోళ్ళు నొక్కుకుంటూ చూసి తరువాత సంతోషించి నాకు చాపపండుగ చీపురుపల్లి లోనే జరిపారు. అలా కోయదొర "అంబరాయె జగదంబ రాయె" అని పిలవగానే నాలోని అంబ పూర్తి రూపాన్ని సంతరించుకుంది.
ఆతరువాత అక్క, నేను నిర్భయంగా రెండేళ్లు శృంగారించుకున్నాం.
ఈ రెండేళ్లలో అక్కకి సుధాకర్ తో పరిచయం ప్రేమగా మారింది. పెద్దలు మాట్లాడుకున్నాకా వాళ్ళిద్దరి పెళ్ళి అయ్యింది.
నేను లంగా, ఓణీలలో వాళ్ళ పెళ్ళి లో విచ్చలవిడిగా తిరిగాను. సుధాకర్ అక్క చెవిలో ఫస్ట్ నైట్ నీతో పాటు, నీ చెల్లిని కూడా కొసరుతీసుకురా!" అన్నాడు. అక్క"చంపుతా మగడా" అంది. ఇవన్నీ నా చెవిలో పడి ముసి ముసి నవ్వులతో పైట సర్దుకుని "అంబరాయె... జగదంబ రాయె" అని పాడుకుంటూ పూలు తేవటానికి పూలకొట్టుకు బయల్దేరాను.
సమాప్తం..